MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/411 E., 2022/1784 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan esas hükme yönelik sanık müdafîinin temyiz isteminin bulunduğu, Bölge Adliye Mahkemesince bu istem hakkında 03.11.2022 tarihli ek kararla hükmün niteliğine göre 5271 sayılı CMK'nın 286/2. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve temyiz edilemeyeceği gerekçesiyle sanık müdafiinin bu suç yönünden vaki temyiz talebinin CMK'nın 296/1. maddesi gereğince reddine karar verilerek, ek kararın sanık müdafiine 12.11.2022 tarihinde tebliğ edildiği ve sanık müdafîin ek karara yönelik temyiz isteminin bulunmadığı belirlenmiştir.
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, "Ulusal Kriminal Büro tarafından düzenlenen kamerada görünen şahsın sanık olduğuna dair kuvvetle muhtemel olduğuna ilişkin raporunun kesinlik belirtmediğine, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut delilin bulunmadığına, araç içinde sanığın parmak izinin bulunması sanığın cezalandırılmasına yeterli somut delil oluşturmadığına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.