MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2571 E., 2022/2910 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık müdafiinin temyiz isteminin hırsızlık suçundan kurulan hükümle sınırlı olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin; sanığın, cezaevinde olduğu için zararı tazmin edemediğine, suça konu altınların kısmen de olsa polis tarafından teslim edildiğine, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak;
Sanığın tekerrüre esas alınan Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2018 tarihli ve 2017/754 Esas, 2018/359 Karar sayılı ilâmında, birinci kez tekerrüre esas alınan Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.05.2010 tarihli ve 2008/537 Esas, 2010/415 Karar sayılı ilâmına konu suçun 26.01.2007 tarihinde işlendiği, 20.05.1992 doğumlu olan sanığın bu suç tarihinde 18 yaşından küçük olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 58/5. maddesi uyarınca, fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanamayacağı, sanığın adlî sicil kaydında başkaca ikinci kez mükerrirliğe esas alınabilecek ilâmın bulunmadığı ancak tekerrüre esas en ağır ilam niteliğinde olan 17.03.2021 kesinleşme tarihli Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2020 tarihli ve 2019/495 Esas, 2020/32 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/3-e, 87/2-b maddeleri uyarınca verilmiş 6 yıl 8 ay hapis cezası bulunduğu anlaşılmakla, sanığın anılan ilam gereği birinci kez mükerrirliğine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasından, ikinci kez tekerrür uygulanmasına ilişkin olan kısmın çıkartılması ile yerine “Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2020 tarihli ve 2019/495 Esas ve 2020/32 Karar sayılı ilâmı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/3-e, 87/2-b maddeleri uyarınca verilmiş 6 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin ilâmın mükerrirliğe esas alınmasına ancak aleyhe istinaf bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2018 tarihli ve 2017/754 Esas, 2018/359 Karar sayılı ilâmında TCK'nın 86/2, 86/3-e, 29/1 maddeleri uyarınca verilmiş 11... gün hapis cezasına göre belirlenmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümlesi eklenmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun olan Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.