MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/541 E., 2022/2466 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
I. Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; sanığın baştan itibaren samimi beyanda bulunarak mahkemeye yardımcı olduğu hâlde lehe olan hükümlerin uygulanmadığına, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşulları oluşmayacak şekilde hapis cezasına hükmedilmesinin hakkaniyete uygun olmadığına, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın adlî sicil kaydına göre Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2019 tarihli ve 2018/424 Esas, 2019/84 Karar sayılı ilâmında yer alan nitelikli hırsızlık suçundan verilip 08.04.2019 tarihinde kesinleşen 6 yıl 3 ay hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, Nizip 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.10.2018 tarihli ve 2018/231 Esas, 2018/278 Karar sayılı ilâmına konu 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1. maddesine göre hüküm fıkrasından tekerrür uygulamasına ilişkin kısım çıkarılarak yerine "Sanık hakkında Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2019 tarihli ve 2018/424 Esas, 2019/84 Karar sayılı ilamında yer alan nitelikli hırsızlık suçundan verilip 08.04.2019 tarihinde kesinleşen 6 yıl 3 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 307/5. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, Nizip 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.10.2018 tarihli ve 2018/231 Esas, 2018/278 Karar sayılı ilamına konu 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası esas alınarak belirlenmesine" karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Nizip 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.