MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1967 E., 2022/3665 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Temyiz isteminin reddi, İlk Derece Mahkemesinin beraat kararı kaldırılarak mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddine dair ek kararın onanması, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
I. Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından verilen temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 03.01.2023 tarihli ve 2022/1967 Esas, 2022/3665 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin ek kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 298/1 maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair, 03.01.2023 tarihli ve 2022/1967 Esas, 2022/3665 Karar sayılı sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz istemlerinin reddiyle, temyiz istemlerinin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,
II. Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu (İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararının verildiği, O yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince duruşma açılıp İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak, sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151/1 ve 62. maddeleri gereğince 3 ay 10 gün hapis cezasına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu), 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin "mala zarar verme suçunun şikâyete tabi olduğuna ve şikâyetçinin şikâyetçi olmadığı yönündeki beyanına rağmen, sanığın cezalandırılmasının isabetli olmadığına" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
04.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun’un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağına ilişkin düzenleme dikkate alındığında, ikinci defa mükerrir sayılan sanık hakkında cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanması ve koşullu salıverilme hükümlerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkûmiyet kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Aydın 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.