MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/3451 E., 2023/740 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜMLER : İlk Derece Mahkemesi beraat kararları kaldırılarak mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması
I. Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik sanık ve müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 23.02.2023 tarihli ve 2022/3451 Esas, 2023/740 Karar sayılı kararının sanık ve müdafilerinin temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
İlk Derece Mahkemesince mala zarar verme suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-e maddesi gereğince sanığın beraatine karar verildiği, O yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince hükmün kaldırılarak, sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 62. ve 52. maddeleri uyarınca doğrudan 2.000,00 TL adlî para cezasına hükmedildiği belirlenerek yapılan incelemede;
5271 sayılı Kanun'un 272/3-a maddesi uyarınca, hapis cezasından çevrilen adlî para cezaları hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen 3.000,00 TL dahil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları kesin olup temyizi mümkün olmadığından sanık ve müdafilerinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE,
II. Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından verilen mahkûmiyet kararlarına yönelik sanık ve müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu (İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararının verildiği, O yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince duruşma açılıp İlk Derece Mahkemesi kararları kaldırılarak, sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143/1 ve 62. maddeleri gereğince 6 yıl 3 ay hapis cezasına ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun'un 116/1-4, 62/1, 50/1-a ve 52/2-4. maddeleri gereğince 6.000,00 TL adlî para cezasına karar verildiği anlaşılmakla, hükümlerin temyizi kabil olduğu), 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ve müdafilerinin temyiz istemlerinin özetle, "yalnızca parmak izine dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğuna, mahkûmiyet için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delil bulunmadığına, sanığın atılı suçu işlemediğine, masumiyet karinesine aykırı şekilde ceza verildiğine ve sanık hakkında beraat kararını verilmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 129/1-c uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen mahkûmiyet kararlarında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararları hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Didim (Yenihisar) 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.