MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/1314 E., 2019/1849 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanması
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi'nin, 18.09.2019 tarihli ve 2018/1314 Esas, 2019/1849 Karar sayılı kararının, sanıklar ... ve ... müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;
İnceleme dışı sanık ... müdafiine gerekçeli kararın 01.10.2019 tarihinde tebliğ edildiği ancak müdafiinin kararı temyiz etmediği, her ne kadar 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 11. maddesi uyarınca vekil vasıtası ile takip edilen işlerde, sanığa yeniden karar tebliği gerekmediği belirtilmiş ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı ilâmında da bahsedildiği üzere, 7201 sayılı Kanun'un 11. maddesinin son cümlesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 35/2. maddesi gereğince sanığın ve müdafiin yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka sanığa da ayrıca tebliğ edilmesinin gerektiği, ancak sanığa kararın tebliğ edildiğine dair dava dosyasında herhangi bir tebligat belgesine rastlanılmadığı, söz konusu eksikliğin giderilmesi amacıyla inceleme konusu 18.09.2019 tarihli gerekçeli kararın sanığa tebliğ edilmiş olması durumunda buna ilişkin tebligat parçasının dosyasına eklenmesi, aksi hâlde gerekçeli kararın usûlüne uygun şekilde (sanığın cezaevinde olması halinde cezaevinde okunup anlatılarak bizzat tebliği, aksi hâlde sanığın son bilinen adresine MERNİS şerhi yazılmaksızın kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine MERNİS şerhli olarak tebliğ yapılmak suretiyle) sanığa tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.