...
...
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2021/521 E., 2023/352 K.
SUÇ: Muhafaza görevini kötüye kullanma
HÜKÜM: Mahkûmiyet
...
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.03.2014 tarihli ve 2014/13193 Esas sayılı iddianamesiyle, 18.06.2013 tarihinde icra dairesi tarafından yediemin olarak kendisine teslim edilen bir kısım eşyanın muhafaza için 04.11.2013 tarihinde tekrar gidildiğinde adresin kapalı olduğu ve eşyalara ulaşılamadığı iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289/1. ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Ankara 33. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2015 tarihli ve 2014/977 Esas, 2014/1823 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
3. Yukarıda anılan kararın katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 06.04.2021 tarihli ve 2020/30276 Esas, 2021/7469 Karar sayılı kararıyla; ''Taşınır haczinden sonra takip tarihi itibariyle geçerli olan 6 ay içerisinde eşyaların yerinde olmadığının tespit edilmesi sebebi ile unsurları oluşan suçtan mahkûmiyet yerine beraat kararı verilmesi '' nedeniyle bozma kararı verilmiştir.
4. Bozma üzerine Ankara 33. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2023 tarihli ve 2021/521 Esas, 2023/352 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 289/1-1-2, 62, 51 ve 52. maddeleri uyarınca 1 ay 7 gün erteli hapis ve doğrudan 20.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın hacizden sonra eşinden ayrılarak evi terk etmek zorunda kaldığı savunmasının araştırılmadığına ilişkindir
Katılan vekilinin temyiz istemi ise; katılan lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1-Haczedilerek sanığa teslim edilen bir kısım eşyanın, muhafaza için gidildiğinde sanık tarafından hazır edilmediği, akıbetinin de bilinmediği, ayrıca oluşan zararın giderilmediği hususlarının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
2. Haciz tutanakları, katılan beyanı ve sanık savunması dosyada bulunmaktadır.
3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulduğu ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
1-24.10.2019 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 E., 2021/4 K. sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa’nın 38. maddesiyle 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251. maddeleri gereğince yeniden değerlendirilme yapılması gerektiği gözetilmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık tespit edilmiştir.
2- Sanığın cezalandırılmasına karar verilmiş olması karşısında, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesi uyarınca, maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık tespit edilmiştir.
3- Sanık müdafiinin, 23/03/2023 tarihli oturumda, lehe hükümlerin uygulanmasına dair isteğinin, 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesi uyarınca, tayin olunan kısa süreli hapis cezasının seçenek tedbirlere çevrilmesi talebini de içerdiği hâlde, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi
gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 33. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2023 tarihli ve 2021/521 Esas, 2023/352 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
...