MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/3832 E., 2022/2887 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin, suç işlemediğine, tanığın yalancı şahitlik yaptığına, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiğine; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak kesin delil bulunmadığına, beyana dayalı olarak sanık hakkında haksız karar verildiğine, sanığın uyuşturucu madde etkisi altında olduğuna ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın adli sicil kaydında yer alan Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.01.2019 tarihli ve 2017/1079 Esas, 2019/24 Karar sayılı ilâmında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerekirken mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın adli sicil kaydına göre, Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.01.2019 tarihli ve 2017/1079 Esas, 2019/24 Karar sayılı kararına konu hırsızlık suçundan verilmiş 4 yıl 2 ay hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2011 tarihli ve 2011/105 Esas, 2011/91 Karar sayılı ilâmına konu hırsızlık suçundan verilmiş 4 yıl hapis cezasına dair ilâmın tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine “Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.01.2019 tarihli ve 2017/1079 Esas, 2019/24 Karar sayılı kararına konu hırsızlık suçundan verilmiş 4 yıl 2 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 307/son. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2011 tarihli ve 2011/105 Esas, 2011/91 Karar sayılı ilâmında yer alan 4 yıl hapis cezasına göre belirlenmesine," ibaresi eklenmek suretiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 21. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.