MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/3005 E. 2022/3913 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 20.12.2022 tarihli, 2022/3005 Esas, 2022/3913 Karar sayılı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine 08.02.2023 tarihinde iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesi gereği reddine karar verildiği, bu ek kararın sanık ve müdafiine tebliği üzerine ek karara ilişkin herhangi bir temyiz isteminin bulunmadığı, buna göre temyiz incelemesinin yalnızca hırsızlık suçuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz talebinin, sanığın hırsızlık yaptığına kanaat getirilen iş yerinin tek bir iş yeri olduğu, buradaki ürünlerin, farklı farklı şahıslara ait olduğunun sanık tarafından bilinmediğini, birden fazla kişiye ait malların çalınması hususunda sanığın kastının bulunmadığı, verilen 6 yıllık hapis cezasında arttırım yapılarak 9 yıl olarak uygulanmasının usule ve yasaya aykırılık teşkil etttiğine yönelik olduğu, sanığın temyiz talebinin verilen cezanın çok olduğu, sabıkalı olduğu için bu cezanın verildiği, öncesinde işlediği suçlardan pişman olduğu işlemediği bu suçtan cezalandırılmasının adalete aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 33. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.