MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/333 E., 2023/1332 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
Katılan vekilinin ve sanık müdafii Av. ...’nın temyiz istemlerinin sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik olduğu, sanık müdafii Av. ...'nun temyiz isteminin ise sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
I- İş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafii Av. ...'nun temyiz isteminin incelenmesinde
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 11.04.2023 tarihli ve 2023/333 Esas, 2023/1332 Karar sayılı kararının sanık müdafii Av. ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sanık hakkında, Ankara Batı 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2022/437 Esas, 2022/766 Karar sayılı kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2-4. maddesi uyarınca kurulan 1 yıl hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafii Av. ...'nun temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,
II - Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin, sanık hakkında verilen cezanın alt sınırdan tecziye edilmesinin hakkâniyete aykırılık teşkil ettiğine, sanığın suçtan elde ettiği kazançla geçimini sağlamakta olduğu görülmekle birlikte suçu meslek edinen kişi olduğunun kabulü gerektiğine, somut olayda birden fazla arttırım nedeni bulunması halinde temel cezanın asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğine, müvekkilinin zararının giderilmediğine, suç konusunun önem ve değeri temel cezanın belirlenmesi açısından kanuni nedenler arasında düzenlendiğine; sanık müdafii Av. ...'nın temyiz isteminin, verilen kararın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğuna, sanığın samimi beyanı ve dosya incelendiğinde kanuna, hukuka, hukukun ilkelerine aykırı hüküm kurulduğuna, müvekkili sanık hakkında verilen kararın hukuki dayanaktan yoksun olup, eksik inceleme ve yeterli araştırma yapılmadan ve yapılması gereken indirimler uygulanmadan karar verildiğine; sanık müdafii Av. ...'nun temyiz isteminin, müvekkilinin ilk derece mahkemesinde yargılamanın en başından beri gerçekleri tüm çıplaklığıyla anlattığına, olayın gerçekleşmesi sebebiyle duymuş olduğu pişmanlığını samimi bir şekilde beyan ettiğine, müvekkilinin 30.06.2022 tarihli duruşmada katılanın zararını gidermek istediğini açıkça beyan ettiğine, ancak ekonomik anlamda zor günler geçirdiğinden ödemede güçlüğü çektiğinden katılanın zararını gideremediğine, müvekkili hakkında ceza tayinine gidilirken lehine olan hiçbir kanun maddesinin uygulanmadığına, müvekkilinin yargılamanın hiçbir aşamasında mahkemeye karşı saygısız ve olumsuz bir tutum ve davranış içerisine girmediğine, müvekkili lehine olan yasa maddelerinin uygulanmama gerekçesi olarak tekrar suç işlenmeyeceği yönünde mahkemece olumlu kanaat oluşmamasının gösterildiğine, ancak bu hususun neye göre tespit edildiği izah edilmeden TCK'nın 50, 51... . maddeleri ile CMK'nın 231. maddesinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, cezanın objektif ölçülere göre koşulların mevcudiyeti halinde kanunun metin ve anlamına uygun olarak verilmesinin de zorunlu olduğuna, müvekkilinin kişiliğinin, ekonomik ve sosyal durumunun mahkemece isabetli bir şekilde değerlendirilmediğine, bu nedenle de sosyal inceleme raporu alınmasının da zaruri olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin ve sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.