MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1841 E., 2023/150 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
I- Tüm şikâyetçilere karşı iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümler ile şikâyetçiler ...'e ve ...'a karşı hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 25.01.2023 tarihli ve 2022/1841 Esas, 2023/150 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sanık hakkında, Bulancak Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2022 tarihli ve 2018/583 Esas, 2022/223 Karar sayılı kararı ile tüm şikâyetçilere karşı iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2-4, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca kurulan 6.000,00 TL adlî para cezası; şikâyetçiler ...'e ve ...'a karşı hırsızlık suçundan aynı Kanun'un 142/2-h, 143, 168/2 ve 62. maddeleri uyarınca kurulan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile mahkûmiyet hükümlerine konu cezaların türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları ve bu kararlara yönelik temyizin niteliği karşısında;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,
II - Şikayetçiler ...'a ve ...'a karşı hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin "müvekkilinin mağdurların tüm zararlarını karşıladığına ve mağdurların da şikâyetlerinden vazgeçerek katılma talebinde bulunmadığına, mağdurların başkaca zararı olmadığı gibi kendilerinin de şikâyetinin bulunmadığına, yargılama aşamasında mağdurların tespit edilen zararlarının oldukça cüzi tutarlarda olması ve sanığın iyi halinin de göz önünde bulundurularak beraatına karar verilmesi gerektiğine, kabul anlamına gelmemekle birlikte hakkında daha az cezaya hükmedilmesi gerekirken artırım hükümlerinin uygulanması ve atılı suçlar yönünden üst sınırdan cezalandırılmasının açıkça usûl ve yasaya aykırı olduğuna, dolayısıyla İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılarak müvekkilinin atılı tüm suçlar yönünden beraatına karar verilmesini talep ettiklerine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bulancak Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.