MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2537 E., 2023/2194 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin "dosyada sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut bir delil bulunmadığına, suçun işleniş şeklinin dosya kapsamındaki kabulüne göre 03.05.1959 doğumlu olan sanığın atılı suçu işlemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, zira sanığın emlakçılık işiyle uğraşmakta olup bilişim sistemleriyle ilgili oldukça kısıtlı bilgiye sahip olduğuna, sanığın internet bankacılığı hesabı dahi bulunmadığına, internet/mobil bankacılığı kullanamadığına, diğer taraftan başkasına ait hesabı hackleyecek derecede bilgi sahibi olan birisinin kendisini alenileştirmesinin de beklenemeyeceğine, keza bir internet korsanının, hack işlemini gerçekleştirdikten ve parayı kendi hesabına havale ettikten sonra anlık olarak parayı çekmesi gerekirken bunu yapmayıp paraya bloke konulmasını beklemesinin de makul olmadığına, neticede dosyadaki kabulün hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, bu nedenle sanığın beraatine karar verilmesi yerine mahkûmiyet hükmü kurulmasının hatalı olduğuna, diğer taraftan üzerine atılı suçu kabul etmemekle birlikte sanığın parayı kendi mülkiyetine/zilyetliğine geçirmediği/geçiremediği gözetildiğinde teşebbüs hükümlerinin ve diğer lehe hükümlerin göz ardı edilmesinin de hatalı olduğuna" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Erzurum 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.