K A N U N Y A R A R I N A
B O Z M A
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2022/153 E., 2022/393 K.
ŞİKÂYETÇİ: ... Ekmekçi
SUÇ: Mala zarar verme
İNCELEME KONUSU
KARAR: Mahkûmiyet
KANUN YARARINA BOZMA
YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet
Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması
Mala zarar verme suçundan sanıklar ... ve ...'nin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 62, 52. maddeleri uyarınca 5.000,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına dair Hınıs Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2022 tarihli ve 2022/153 Esas, 2022/393 Karar sayılı kararın aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 14.07.2023 tarihli ve 94660652-105-25-9074-2023-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.09.2023 tarihli ve 2023/85297 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre, sanık ...'nin 15.06.2022 tarihinde alınan savunmasında, müştekinin zararını karşıladıklarını beyan etmesi karşısında; müştekinin zararının karşılanıp karşılanmadığı hususunun sorulması ile, sonucuna göre sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının ve hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının değerlendirilmesi bakımından, müştekinin beyanının alınması zorunlu olmasına karşın, mahkemesince müştekinin beyanının alınamadığından bahisle soruşturma aşamasındaki ifadesi ile yetinilip, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
1. Sanık ...’nin kovuşturma evresinde 15.06.2022 tarihli duruşmada “karşı tarafın zararını karşıladık, bize 55.000,00 TL olarak zarar söylediler, biz de bu zararı karşıladık, makbuz yoktur, direkt elden verdik, biz barıştık.” şeklindeki savunması ile şikâyetçinin zararını giderdiğini beyan ettiğinin anlaşılması ve sonraki duruşmalarda dinlenilmesine karar verilen, ancak ulaşılamaması sebebiyle dinlenilmesinden vazgeçilen şikâyetçiden zararın sanık ... tarafından giderilip giderilmediği, giderilmişse ne zaman giderildiği sorularak sonucuna göre sanık ... ve zarar giderimine karşı duruşu bulunmayan sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun’un 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken bu hususta bir araştırma yapılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,
2. Sanıklar hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, 5271 sayılı Kanun’un 231. maddesinde sayılan nesnel ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği, sanıkların adlî sicil kaydına göre, daha önce kasıtlı suçtan mahkûmiyetlerinin bulunmadığı, dolayısıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan aynı Kanun’un 231/6-a maddesinde gösterilen “kasıtlı suçtan mahkûm olmama” nesnel koşulunun bulunduğu, yukarıda belirtildiği şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin nesnel (objektif) koşullardan bir diğeri olan şikâyetçinin maddî bir zararının kalmadığının tespit edilmesi halinde; sanıklar hakkında aynı Kanun’un 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen, “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” öznel (subjektif) koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukukî durumlarının belirlenmesi gerekirken dosya kapsamı itibariyle henüz kesin olmadığı halde “sanıkların suçla oluşan müştekinin zararını giderdiğine ilişkin dosyaya belge sunmadığı anlaşıldığından” biçimindeki şikâyetçinin zararının karşılanmadığından bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (HINIS) Asliye Ceza Mahkemesince mala zarar verme suçundan verilip istinaf edilmeksizin kesinleşen 19.10.2022 tarihli ve 2022/153 Esas, 2022/393 Karar sayılı kararın, 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine, 16.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.