MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2141 E., 2022/3564 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması, onama
Her ne kadar sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkûmiyet kararlarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları temyiz ettiği, ancak İzmir Bölge Adliye Mahkemesinin 19.01.2023 tarihli ek kararlar ile her bir sanık yönünden ayrı ayrı temyiz taleplerinin reddine karar verildiği ve ek kararların ilgililere usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesi üzerine, sanık ... tarafından dosyaya 26.01.2023 tarihli bir temyiz dilekçesi daha sunduğu görülmüş ise de; bu temyiz dilekçesi içeriğinden sadece hırsızlık suçundan verilen 6 yıl 3 aylık hapis cezasına ilişkin esastan ret kararının temyiz edildiği, mala zarar verme suçu yönünden verilen 19.01.2023 tarihli ek karara yönelik bir temyiz isteminde bulunulmadığı, 19.01.2023 tarihli ek kararın başkaca bir sanık ya da müdafii tarafından da temyiz edilmediği dolayısı ile 19.01.2023 tarihli ek kararın temyiz incelemesi kapsamında olmadığı anlaşılmakla, Tebliğnamede ek kararın onanmasına yönelik görüşe iştirak edilmemiştir.
İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıklar ve müdafilerinin temyiz nedenlerinin, mahkûmiyet için somut delil bulunmadığına, sanıkların suç işleme kastlarının olmadığına, sanık ...'ın, diğer sanık ...'ın hırsızlık suçunu işleyeceğini bilmediğine, istinaf başvurularının haksız ve hukuka aykırı bir şekilde reddine karar verildiğine, usul ve yasaya aykırı Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının bozulması taleplerine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık ...'nun adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas nitelikte sabıkası bulunduğu hâlde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanık ...'in adlî sicil kaydına göre tekerrüre esas alınan İzmir 51. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2019 tarihli ve 2019/121 Esas, 2019/300 Karar sayılı ilâmında yer alan Kullanmak İçin Uyuşturucu veya Uyarıcı Madde Satın Almak, Kabul Etmek, Bulundurmak ve Kullanmak suçundan verilip 23.12.2021 tarihinde kesinleştiği belirtilmiş ise de aynı mahkemenin 06.02.2025 tarihli ek kararıyla, "Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi kararı tekrar incelendiğinde yargı yolu ve süresinin bulunmadığı ve dolayısıyla bu kararın kesinleştiğinden bahsedilemeyeceği" gerekçesiyle infazın durdurulmasına ve infaz evrakının işlemsiz iadesine karar verildiği anlaşılmakla; söz konusu dosyadaki mahkûmiyetin suç tarihi itibarıyla kesinleşmediği, sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek başkaca bir ilamın da bulunmadığı gözetilerek, tekerrüre esas alınan İzmir 51. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2019 tarihli ve 2019/121 Esas, 2019/300 Karar sayılı ilamın kesinleşip kesinleşmediği dikkate alınarak tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen kararlarda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar ve müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin de İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.