MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/3590 E., 2023/775 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
I. Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,
II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, katılanın zararını karşılamak istediğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Kolluk görevlilerince düzenlenen 23.07.2021 tarihli tutanak içeriğine göre sanığın motosikletle çuval taşırken şüphe üzerine durdurulduğu, çuvalda neler olduğu sorulduğunda sanığın suça konu eşyaları çaldığını beyan ettiği ve yer gösterme ile henüz şikâyetini kolluğa bildirmeyen katılana eşyaların bir kısmının teslimini sağladığı anlaşılmakla, soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmî iade nedeniyle katılandan 5237 sayılı Kanun'un 168/1-4. maddesi uyarınca, kısmî iade nedeniyle sanığın etkin pişmanlıktan faydalanmasına rıza gösterip göstermediği sorularak sonucuna göre aynı Kanun'un 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Sanığın adli sicil kaydında bulunan tekerrüre esas ilâmlardan, en ağırı olan Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/467 Esas ve 2021/477 Karar sayılı ilâmının tekerrüre esas alınması gerekirken, Antalya 21. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2018/823 Esas ve 2019/219 Karar sayılı ilâmının tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün öncelikle 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz istemi bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının gözetilmesine, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.