D U R U Ş M A İ S T E M L İ D
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2145 E., 2022/3118 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299. maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilerek yapılan incelemede;
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "Sanık aleyhine kamera görüntüsü, parmak izi, tanık beyanı bulunmadığı, suça konu aracın anahtarının sanığın üzerinde çıkmadığı, suça konu aracın yer gösterme işleminin Umut Gencer tarafından yapıldığı, sanığın aracın çalıntı olduğundan haberinin olmadığı, diğer sanık ...’ın araç üzerindeki plakayı değiştirdiğini beyan ettiği, Onur ile aynı araç içerisinde yer almış olması nedeniyle cezalandırıldığı, şüpheden sanığın yararlanması, lehe hükümlerin uygulanması gerektiği", sanık ...’un temyiz isteminin "Suça konu aracın yerini kendisinin değil Umut Gencer’in gösterdiği, hakkında somut delil bulunmadığı, suçun üzerine yıkılmaya çalışıldığı", sanık ...’ın temyiz isteminin "Aracın çalıntı olduğunu bilmediği, Umut Gencer’in üzerinde çıkan anahtar ile bir alakasının bulunmadığı, cezalandırılmasına yeterli net ve somut bir delilin bulunmadığı, varsayıma dayalı olarak karar verildiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak;
Sanık ... hakkında tekerürre esas alınan Trabzon 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2016 tarihli ve 2016/796 Esas, 2016/927 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Bakırköy 46. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.06.2017 tarihli ve 2016/27 Esas, 2017/447 Karar sayılı ilâmlarında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilâmların tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hükümler kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii ile sanık ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında kurulan hüküm fıkrasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine "Sanık ... hakkında Trabzon 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2016 tarihli ve 2016/796 Esas, 2016/927 Karar sayılı ilâmındaki Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 168. maddeleri uyarınca verilmiş 6 yıl hapis cezasının; sanık ... hakkında Bakırköy 46. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.06.2017 tarihli ve 2016/27 Esas, 2017/447 Karar sayılı ilâmındaki aynı Kanun'un 142/1-b, 168/1. maddeleri uyarınca verilmiş 6 ay 20 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanıklar hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve cezaların infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 43. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.