MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/3950 E., 2023/2453 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin; sanığın üzerine atılı suçu işlemediği ve suçluluğunu kanıtlayacak, her türlü şüpheden uzak, kesin delil bulunmadığı, sanığın hırsızlık suçuna ilişkin herhangi bir kastı bulunmadığı, somut olayda değer azlığı hükümlerinin dikkate alınmadığı, günümüz koşulları ve enflasyon dikkate alındığında suç konusunun ayakkabı olması nedeniyle sanık hakkında değer azlığı hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın adlî sicil kaydında yer alan ve mahkemece tekerrüre esas alınan Gaziosmanpaşa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2017 tarihli 2016/468 Esas ve 2017/15 Karar sayılı ilâmındaki mahkûmiyet kararının, 10.11.2018 tarihinde infaz edildiği, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/2-b maddesi uyarınca, önceden işlenen suçtan dolayı hükmedilen bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren 3 yıl geçtikten sonra yeni suç işlenmesi halinde tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın suç tarihi olan 10.12.2021 itibari ile de adlî sicil kaydında tekerrüre esas nitelikte başkaca bir mahkûmiyet kaydının bulunmadığı hususu gözetilmeden, sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılmasına karar verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun bulunan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 42. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.