T U T U K L U
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2023/2594 E., 2023/2193 K.
ŞİKÂYETÇİLER: ..., ...
SUÇLAR:Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama
A. Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 24.08.2023 tarihli ve 2023/2594 Esas, 2023/2193 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sanık hakkında, Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.07.2023 tarihli ve 2023/419 Esas, 2023/508 Karar sayılı kararı ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/4. maddesi uyarınca kurulan "1 yıl 6 ay" hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,
B.Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemi Yönünden
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.06.2023 tarihli ve 2023/17355 Esas sayılı iddianamesiyle; sanığın, saat 00.40 sıralarında şikâyetçilere ait binanın 2. katında yer ... ikâmetin balkonuna tırmandığında şikâyetçi ... tarafından balkonda yakalandığı ve bu şekilde hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143/1, 53. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.07.2023 tarihli ve 2023/419 Esas, 2023/508 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143/1, 35, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 5 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın 2. Kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.
3.Anılan mahkumiyet hükmünün sanık ve müdafî tarafından istinaf edilmesi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 24.08.2023 tarihli ve 2023/2594 Esas, 2023/2193 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın suç kastının bulunmadığına, ... cezanın şartları oluşmadığı halde alt sınırdan uzaklaşılarak belirlendiğine, gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın olumsuz bir davranışı bulunmadığı halde hakkında 5237 sayılı Kanun’un 62. maddesinin uygulanmadığına, ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanığın, olay günü ikinci katta ikamet eden şikâyetçilerin evine balkon kısmından girmeye çalışması üzerine şikâyetçi ... tarafından balkon kısmında yakalandığı, sanığın savunmasında yanlışlıkla suça konu ikâmete girdiğini söylese de, olayın gelişim şekli, kendisinin hırsızlık suçundan pek çok dosyasının bulunması ve şikâyetçilerin oturduğu dairenin ikinci katta olması gözetildiğinde sanık savunmasına itibar edilmeyerek eyleminin ... olduğu, Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
2.Sanığın tevil yollu ikrar içeren savunması, şikâyetçi beyanları, Yakalama Tutanağı dosyada mevcuttur.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanığın, şikâyetçilerin oturduğu binanın ikinci katındaki balkonuna tırmanarak çıktığında şikayetçi tarafından yakalanması şeklindeki olayın gerçekleşiş şekli gözetildiğinde suçun ... olduğuna ilişkin Mahkeme kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesinin 1. fıkrasına göre hakim, somut olayda; bu fıkrada yedi bent halinde sayılan hususları ve aynı Kanun'un 3. maddesinin 1.fıkrasındaki “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” şeklindeki yasal düzenlemeleri gözönünde bulundurarak işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında ... cezayı belirler. Cezanın iki sınır arasında tayin ve takdiri mahkemenin yetkisi içinde ise de, hakim bu takdir hakkını adalet ve nesafet kuralları ile sınırlı olarak kullanmalıdır. Somut olayda da Mahkemece suçun işleniş şekli, suçun konusunun önem ve değeri, sanığın aynı ve benzer suçlara yönelik suç işleme kastının yoğunluğu, işbu eylemi meslek haline getirmesine dair kusurun ağırlığı ve cezanın caydırıcılık özelliği nedeniyle ... cezadan uzaklaşıldığına dair gerekçesinin yerinde ve yeterli olduğu ve sanığın atılı suç yönünden, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca takdiri indirim nedenlerinin uygulanıp uygulanmayacağı değerlendirilerek, Mahkemece "adli sicil kaydı ve uyap taraf formu incelendiğinde sabıkalı kişiliği ve sabıkalı geçmişi ile suçtan sonra ve yargılama sürecinde lehine sayılabilecek bir husus bulunmaması" şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye istinaden uygulanmamasına karar verildiği, anlaşılmakla, hükümde alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayininde ve takdiri hükümlerin uygulanmaması yönleriyle hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin bu yöndeki temyiz itirazları da reddedilmiştir. Ancak;
Tekerrür hükümleri uygulanırken, hükmolunan hapis cezasının, ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilen sanık hakkında "cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanamayacağında" zorunluluk bulunması sebebiyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 24.08.2023 tarihli ve 2023/2594 Esas, 2023/2193 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303/1. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümünden “cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağına" ilişkin kısmın çıkartılarak diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.