MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI: 2022/2526 E., 2023/2591 K
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanıklar müdafii tarafından verilen temyiz dilekçesi üzerine, sanıklar hakkında şikâyetçi ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin, 01.09.2023 tarihli ek karar ile reddine karar verildiği ve ek kararın sanıklar müdafiine usûlüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen ek kararın temyiz edilmediği anlaşılmakla; sanıklar hakkında ...'ya yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılan incelemede;
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafiinin temyiz isteminin "katılana yönelik atılı suçun gece işlendiğinin sabit olmadığına, fazla ceza tayin edildiğine, sanıklar hakkında aleyhe bozma yasağının ihlâl edildiğine, dosya kapsamında somut bir delilin bulunmadığına, aracın kilitli olup olmadığına dair inceleme yapılmadığına, sanıklar hakkında öncelikle beraat kararı verilmesine, aksi kanaatte ise lehe hükümlerin uygulanması talebine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak,
1.Dosya kapsamına göre sanıkların katılan ...'ya yönelik hırsızlık eylemini, katılanın aracını park ettiği saat olan 18.00 ile aracının çalındığını fark ettiği 19.40 saatleri arasında gerçekleştirdikleri, suç zamanının tam olarak tespit edilemediği, UYAP'tan alınan güneş doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde güneş batış saatinin 16.39 olduğunun anlaşılması karşısında, yaz saati uygulaması da dikkate alınarak nitelikli hırsızlık suçunun gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,
2. İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet kararlarının yalnızca sanıklar müdafii ve sanık ... tarafından istinaf edilmesi karşısında, Bölge Adliye Mahkemesince sanık ... hakkında, tekerrüre esas alınması gereken daha ağır cezayı içeren ilâm olduğundan bahisle karara yönelik aleyhe temyiz bulunmadığından eleştiriyle yetinilmesi gerekirken düzeltilerek tekerrüre daha ağır cezayı içeren ilâmın esas alınması,
3. Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan, ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/614 Esas, 2020/243 Karar sayılı ilâmının, ... Bölge Adliye Mahkemesinin bozma ilâmının sirayet ettirilmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının belirlenerek sanığın adlî sicil kaydında bulunan daha ağır cezayı içeren ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/239 Esas, 2007/650 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdiren ... 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.