MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1694 E., 2023/1456 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
I) Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin incelenmesinde
UYAP'tan ve dosya kapsamından yapılan incelemede, 15.05.2023 tarihinde Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısına tebliğ edilen temyize konu karara karşı, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 08.06.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, hükmün yokluğunda verildiğine, tanık olarak dinlenen taksicinin kendi aracıyla bir şey taşımadığını beyan ettiğine, olayla ilgisi olmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenlerinin reddine; Ancak,
Sanığın adli sicil kaydına göre Ankara 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2020 tarihli ve 2019/1247 Esas, 2020/196 Karar sayılı ilamında yer alan trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan verilip 01.07.2020 tarihinde kesinleşen 1.500TL hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerekirken, 5237 sayılı TCK'ın 58/5. maddesi gereğince tekerüre esas teşkil etmeyen sanığın çocuk yaşta işlediği Ankara 4. Ağır Ceza mahkemesinin 2014/380 Esas, 2015/40 sayılı kararındaki 8 yıl 4 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1. maddesine göre hüküm fıkralarından tekerrür uygulamasına ilişkin kısım çıkarılarak yerine "sanık hakkında Ankara 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2020 tarihli ve 2019/1247 Esas, 2020/196 Karar sayılı ilamında yer alan trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan verilip 01.07.2020 tarihinde kesinleşen hapisten çevrili 1.500TL adli para cezasının tekerrüre esas alınmasına" karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Elmadağ Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.