MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/174 E., 2023/231 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme
SUÇLARIN TARİHİ : 13.03.2022
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, bozma
I- Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde
Sanıkların mala zarar verme suçundan mahkûmiyetlerine dair ilk derece mahkemesi kararlarının istinaf edilmesi üzerine Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 20.01.2023 tarihli ve 2023/174 Esas, 2023/231 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;
Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde,
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "Toplanan delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğü, sanığın beyanlarının tam anlamıyla dikkate almadığı", sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "Sanığın eyleminin sadece arkadaşı Kamuran’ın çağırması üzerine olay yerine giderek jeneratörü arabaya koymasına yardım etmekten ibaret olduğu, bu olay nedeni ile herhangi bir maddi çıkar elde etmediği, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı, sanığın suç işleme kastı ile hareket etmediği, sanığın beraatine, aksi halde suçun teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle sanığın lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanıkların, suçu konu jeneratörü bulunduğu yerden alarak 350-400 m. uzağa sürükledikten sonra araçlarına yüklemeye çalışırken tanık ... tarafından görülmeleri ve tanığın kendilerine araçlarının plakasını aldığını söylemesi üzerine, yakalanacaklarını anlayınca, jeneratörü olay yerine bırakıp, araçlarıyla uzaklaştıklarının anlaşılması karşısında, rızai bir iadeden söz edilemeyeceğinden sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanması imkanı bulunmadığından, Tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.
Sanıklar hakkında şikâyetçi ve katılana yönelik eylemleri sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurularının esastan reddine dair kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak usul ve yasaya uygun olan Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Kurtalan Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.