MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/464 E., 2023/922 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Adana Bölge Adliye Mahkemesi 28.04.2023 tarihli ve 2022/464 Esas, 2023/922 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;
1. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinin, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, bu adrese tebliğ yapılması gerekirken, katılanın yokluğunda verilen kararın son bildirdiği adrese tebliğe çıkarılmadan doğrudan adres kayıt sistemindeki adrese tebliğ edilmesi nedeniyle yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğu anlaşılmakla; yokluğunda verilen karar ile temyiz dilekçelerinin öncelikle katılanın bildirdiği en son adresine başvurabilecekleri kanun yolları ve başvuru süresini bildirir biçimde ve "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin usulüne uygun olarak yapılması, bu adresine tebliğ yapılamaması halinde katılanın güncel MERNİS adresine usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi, tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması,
2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 28.04.2023 tarihli ve 2022/464 Esas, 2023/922 Karar sayılı kararının, sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
Sanığın 02.02.2026 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz etmesine rağmen, sanık yönünden kurulan hükme ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname’de herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşılmakla; sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz istemine ilişkin ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.