B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2022/212 E., 2022/398 K.
ŞİKÂYETÇİ: ...
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1.Sanığa son sözleri sorulduktan sonra şikâyetçiye söz hakkı verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 216/3. maddesine aykırı davranılması,
2.Sanığın 25.05.2022 tarihli karar duruşmasında, hakkında lehe hükümlerin uygulanmasına dair isteğinin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan tayin olunan kısa süreli hapis cezasının seçenek tedbirlere çevrilmesi talebini de içerdiği halde, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,
3.Etkin pişmanlığın soruşturma aşamasında gerçekleşmiş olduğunun kabulü ile hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesine göre uygulama yapılırken, anılan maddenin 2. fıkrasındaki indirim oranı nazara alınarak 1/2 oranından fazla indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde sanık hakkında verilen cezada 1/2 oranında indirim yapılarak fazla ceza tayin edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan sebeplerden dolayı Tebliğname'ye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.