MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/420 E., 2022/389 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I- Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde
Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,
II- Sanıklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde
Sanıkların, olay gecesi katılan ...'ın evine girip çaldıkları malzemelerle birlikte aldıkları anahtarla evin önünde bulunan katılana ait arabayı da çalmaları şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h kapsamında kalan suç ile birlikte aynı zamanda 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d kapsamında kalan haksız yere elde bulundurulan anahtarla hırsızlık suçunu da teşkil ettiği, sanıkların 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h,d maddelerine göre cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır,
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yargıtay 6. Ceza Diaresinin 29.06.2021 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve yalnızca sanıklar tarafından temyiz edilen 09.02.2016 tarihli kararda; sanıklar hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan sonuç cezaların 6'şar yıl 2'şer ay 29'ar gün hapis cezaları olduğu ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu miktarın 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanıklar lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden fazla cezaya hükmedilmesi ve sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 116/1-4, 119/1-c ve 62. maddelerine göre belirlenen 1'er yıl 8'er ay hapis cezalarının kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 10'ar ay hapis cezaları üzerinden infazlarının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanıkların 10'ar ay hapis cezaları ile cezalandırılmalarına karar verilmesi suretiyle yazılı şekilde hükümler kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden “Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143/1 ve 62. maddelerine göre belirlenen 6'şar yıl 3'er ay hapis cezalarının, 1412 sayılı Kanun'un 326/son. maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek 6'şar yıl 2'şer ay 29'ar gün hapis cezaları üzerinden infazlarının yapılmasına ve sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/1-4, 119/1-c ve 62. maddelerine göre belirlenen 1'er yıl 8'er ay hapis cezalarının, 1412 sayılı Kanun'un 326/son. maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek 10'ar ay hapis cezaları üzerinden infazlarının yapılmasına ” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.