MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2024/3196 E., 2024/2042 K.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: İstinaf başvurularının esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, suça sürüklenen çocuğun amacının hırsızlık olmadığına, mahkemenin maddi zararı belirlemediğine ve zararı gidermesi için suça sürüklenen çocuğa süre vermediğine, suça sürüklenen çocuğun sadece araçlardan birini kontrol amaçlı olarak işyerinden çıkarıp sonra geri getirdiğine, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d-h maddeleri uyarınca iki kez cezalandırılmasının hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkin olduğu; suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, atılı suçu işlemediğine, yanında çalıştığı katılanın, sigorta ve maaşı karşılığında işyerindeki araçları kullanmasına izin verdiğine, araç kaza yaptığı için katılanın şikâyetçi olduğuna, katılanın üzerine suç attığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
5271 sayılı Kanun’un 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Kayseri 2. Çocuk Mahkemesinin, 25.04.2023 tarihli ve 2020/497 Esas, 2023/171 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 22.06.2023 tarihli ve 2023/2506 Esas, 2023/2511 Karar sayılı kararı ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 146. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı, etkin pişmanlık hükümlerinin değerlendirilmesi, suç vasfı ve uygulama hatalarının bulunduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-e. maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 22.06.2023 tarihli ve 2023/2506 Esas, 2023/2511 Karar sayılı bozma kararı ile bozma kararı üzerine verilen Kayseri 2. Çocuk Mahkemesinin 18.04.2024 tarihli ve 2023/338 Esas, 2024/297 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükmün bozulmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.