MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2022/6839 E., 2024/1514 K.
SUÇLAR: Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun reddine, ceza verilmesine yer olmadığına, karar verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama
I. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Verilen Karara İlişkin Temyiz İstemi Yönünden
Suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Ceza Muhakmesi Kanunu'nun 279/1-b. maddesi uyarınca reddine karar verildiği, bahse konu kararın aynı Kanun’un 279/1-son cümlesi uyarınca itiraz yoluna tabi olduğu ve aynı Kanun’un 264/1. maddesi gereğince kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin başvurusu itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline Tebliğname'ye aykırı olarak İADESİNE,
II. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemi Yönünden
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin sadece suça sürüklenen çocuk lehine vekâlet ücreti verilmemesi yönünden hükmü temyiz ettiği, esas yönünden temyiz isteminin bulunmadığı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin vekâletnamesinin bulunmadığı, mahkemece barodan atanan zorunlu müdafii olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, Bölge Adliye Mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği hâlde suça sürüklenen çocuk lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğuna, yeniden yargılama yapılmaksızın vekâlet ücreti yönünden kararın düzeltilerek onanmasının gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya kapsamına ve Bölge Adliye Mahkemesinin de kabulüne göre, hırsızlık suçunun 29.11.2020 ilâ bu tarihten 15 gün öncesi arasındaki bir zaman diliminde işlendiği, nüfus kaydına göre, suça sürüklenen çocuğun 29.11.2007 doğumlu olup, belirtilen suç tarihi zaman diliminde 12 yaşını doldurduğu gözetilmeden, Bölge Adliye Mahkemesince suça sürüklenen çocuğun 12 yaşını doldurmadığı kabul edilerek yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmişse de, esasa yönelik temyiz istemi bulunmadığından, bu hususa girilemediği belirlenmiş; suça sürüklenen çocuk hakkında katılana yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararda suça sürüklenen çocuk lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, vekâlet ücretine hükmedilmemesi yönünden usul ve yasaya uygun olan Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.