MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2014/402 E., 2016/628 K.
SUÇLAR : Mala zarar verme, kasten yaralanma, hakaret
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
EK KARAR : Temyiz isteminin reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması, onama, bozma
I)Sanık ...'ın, şikâyetçi ...'na yönelik kasten yaralama suçundan kurulan temyiz isteminin reddine dair 10.10.2016 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dâhil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,
II)Sanık ...'ın, şikâyetçi ...'na yönelik kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümler ile katılan ...'a yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükme dair temyiz isteminin incelenmesinde;
Kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5721 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Sanığın, şikâyetçi ...'na," ... koduğumun çocuğu, ... çocuğu" diyerek caddedeyken alenen hakaret etmesi ve yumruk atarak adı geçen şikâyetçiyi basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde kasten yaralaması şeklindeki eylemleri ile katılan ...'ın aracının arka camına ele geçirilemeyen sopa ile vurarak aracın arka camını kırması şeklindeki eylemine uyan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 125/1, 125/4, 151/1. maddelerinde tanımlanan suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, 21.06.2016 olan mahkumiyetler tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.