MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2021/278 E., 2023/331 K.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama
I. Katılan vekilinin temyizinin yapılan incelemesinde;
Katılan vekilinin, mahkemenin 09.09.2024 tarihli infazın durdurulmasına yönelik ek kararına karşı temyiz talebinde bulunmuş ise de; bu kararların infaza ilişkin olması nedeniyle temyiz kabiliyeti bulunmayıp itiraza tabi olduğundan, 5271 sayılı Kanun'un 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, katılan vekilinin talebi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin tebliğnameye uygun olarak İADESİNE,
II. Sanığın temyizi için yapılan incelemede;
Sanığın yokluğunda verilen 15.06.2023 tarihli kararının 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine göre, öncelikle sanığın beyan ettiği, en son adrese tebliğ edilmesi, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, bu adrese tebligatın yapılması gerekirken, sanığın beyan ettiği en son adresine çıkarılan tebligatın bila gelmesi üzerine ilanen yapılan tebligatın usûlsüz olduğu, sanığın 27.03.2024 tarihli dilekçesinde temyiz başvurusu ile birlikte eski hâle getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılması karşısında, eski hâle getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olduğu anlaşılmakla; mahkemenin 03.04.2024 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararı ile mercii Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.06.2024 tarihli ve 2024/1322 Değişik İş sayılı kararının yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Suçun gece vakti işlenmesine rağmen sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 143/1. maddesinin uygulanmaması ve katılanın hesabından 29.09.2006 ile 30.09.2006 tarihleri arasında birden fazla kez para havalesi yapılması nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, uyulan bozmaya, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.