MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2023/3985 E., 2023/3294 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun’un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin, aracın anahtarının kilitli bir yerde olmadığına, diğer şüphelinin yargılanmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Büyükçekmece 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2020 tarihli ve 2016/93 Esas, 2020/673 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 06.04.2022 tarihli ve 2021/1726 Esas, 2022/991 Karar sayılı kararı ile "1- Hakkında çıkartılan yakalama emri üzerine savunması alınan sanığa daha önce iddianame tebliğ edilemediğine göre, ilk defa sorgusu sırasında okunan iddianame ile sorgusu arasında en az bir hafta süre bulunması gerektiği yönündeki CMK'nın 176/4. maddesine uyulmadığı gibi, duruşmaya ara verilmesini isteme hakkı bulunduğunun hatırlatılmaması suretiyle aynı Kanunun 190/2.,289/1-e maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,
2-12/01/2016 tarihli CD izleme tutanağı ve tanık anlatımlarından, sanığın bina niteliğindeki araç yıkama istasyonu içinde masa üzerinde bulunan kontak anahtarını alarak suça konu aracı çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d-h maddelerine uyduğu halde uygulama maddesinin aynı Kanun'un 142/2-h. Maddesi olarak gösterilmesi,
3-Mahkeme tarafından sanığın İstanbul 13.Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/66 esas, 2006/943 karar sayılı ilamı ile 4 yıl hapis cezasına mahkum olduğu gerekçesi ile 5237 sayılı TCK'nın 58/6 .maddesi uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de;UYAP kayıtlarında kararın Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 2008/113 62... /6801 karar sayılı 05.04.2012 tarihli ilamı ile bozulduğu ve bozma üzerine verilen 2016/3 36... /384 karar sayılı ilamın ise 15/05/2018 tarihinde, istinafa konu suç tarihinden sonra kesinleşmiş olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın sabıka kaydında yer alan Bakırköy 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/05/2015 tarihinde kesinleşen ve 06.09.2016 tarihinde infaz edilen 2011/247 esas, 2013/165 karar sayılı ilamı ile 3 yıl hapis cezasına ilişkin ilamın tekerrür hükümlerinin uygulanmasında esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
4-5275 sayılı Kanun'un 108/4-5-6. Maddesi gereğince , mükerrir sanık hakkında denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin, hükümlünün infaz aşamasında davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olduğu gözetilmeden infazı kısıtlayacak biçimde 1 yıllık denetim süresi belirlenmesinden” bahisle hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak bozma kararında belirtilen hukuka aykırılığın aynı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilmek suretiyle yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı,
Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 30.04.2025 tarihli ve 2024/6-490 Esas, 2025/197 Karar sayılı kararında “… bölge adliye mahkemelerinin, kanuni dayanağı bulunmayan (5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sayılanlar hariç) bozma kararları ile iş bu bozma kararına istinaden ilk derece mahkemesince tesis edilen kararların, görevsiz mahkeme tarafından verilmiş olmaları nedeniyle hukuka açık ve ağır aykırılıkla malul olduklarından hükümsüz sayılmaları gerektiğinin…” kabul edildiği, keza Anayasa Mahkemesinin 12.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan 09.01.2025 tarihli ve 2023/33667 sayılı kararı ile de “İstinaf Dairesi kanunda açıkça öngörülmüş hâller dışında bir nedenle bozma kararı vermiş, bunun sonucunda başvurucunun temyiz kanun yoluna başvurma hakkının elinden alınmasına yol açmıştır. Böylelikle istinaf kanun yolu incelemesine ilişkin kuralların İstinaf Dairesince yapılan yorumun kişilerce öngörülebilecek belirlilikte olmadığı ve kanunun lafzıyla çeliştiği görülmüştür. Diğer bir ifadeyle İstinaf Dairesinin bu kararıyla başvurucunun mahkemeye erişim hakkına kanuni dayanağı bulunmayan bir müdahalede bulunulmuştur. Açıklanan gerekçelerle İstinaf Dairesinin 5271 sayılı Kanun'da sınırlı olarak sayılı hâller dışında bir sebeple bozma kararı vermesiyle gerçekleşen müdahalenin kanuni dayanağının olmaması nedeniyle başvurucunun Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlal edildiğine..." hükmedilmekle yukarıda anılan şekilde verilen bozma kararlarının “hukuka açık ve ağır aykırılıkla malûl” olduğunun teyit edildiği dikkate alınmak suretiyle; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 06.04.2022 tarihli ve 2021/1726 Esas, 2022/991 Karar sayılı kararı ile bozma üzerine verilen Büyükçekmece 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2023 tarihli ve 2022/487 Esas ve 2023/980 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğnâme'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.