İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2024/326 E., 2024/115 K.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma
Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1.fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1. Şikâyetçiye ait olup içerisinde cep telefonu, para ve cüzdan olan ceketin çalınması şeklinde gerçekleşen somut olayda; suça sürüklenen çocuğun 06.03.2015 tarihinde sokak üzerinde yakalandığında, şikâyetçiye ait olan cep telefonunu ikâmetinde olduğunu beyan ederek rıza ile teslim ettiği ve zararı kısmen soruşturma aşamasında giderilen şikâyetçinin bozma sonrası alınan beyanında suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterdiğini ifade ettiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde aynı Kanun’un 168/2. maddesi uyarınca cezada indirim yapılması,
2. İddianamede suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanmasının talep edilmediği, suça sürüklenen çocuğun anılan maddenin uygulanma ihtimaline binaen bozma öncesi alınan ek savunmasının 5271 sayılı Kanun'un 196/2. maddesine aykırı olarak talimat mahkemesince alınması nedeniyle geçersiz olduğu ve bozma sonrası usulüne uygun olarak alınan savunmasında da anılan maddenin uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilmediği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk hakkında usulüne uygun olarak ek savunma hakkı tanınmadan 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.