MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2025/270 E., 2025/366 K.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.07.2025 tarihli ve 2025/270 Esas, 2025/366 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
1- Katılan ...'nun UYAP kayıt sistemi üzerinden çıkartılan nüfus kayıt örneğine göre 11.09.2018 tarihinde öldüğü, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca katılanın yasal mirasçılarının yasa yollarına başvurma hakkının bulunduğu, ancak katılanın yasal mirasçılarından ... ve ...'ya kovuşturma evresinde yöntemine uygun şekilde aynı Kanun'un 234/1-b-1. maddesi uyarınca duruşma gününü bildiren tebligatın yapılmaması nedeniyle açılan davadan usûlüne uygun olarak haberdar edilmedikleri ve davaya katılabilmeleri için olanak tanınmadığının anlaşılması karşısında, yasa yollarına başvurma hakkı bulunan ve yokluğunda karar verilen katılan ...'nun yasal mirasçılarından ... ve ....'ya katılanın haklarını takip etmek üzere davaya katılma haklarının bulunduğu hususunu içeren açıklamalı davetiye ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi,
2-Katılan ...'nun yasal mirasçılarından ...'ya ise, çıkartılan duruşma davetiyesinin bila tebliğ iade edildiği; ancak başka bir tebliğ işleminin yapılmadığı bu şekilde şikâyetçinin yöntemine uygun şekilde açılan davadan haberdar edilmediği ve davaya katılması için olanak tanınmadığı,7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinin “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (Bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği anlaşılmakla,
Katılanın yasal mirasçılarından ..., ... ve ...'nın tebligat belgesi ve sunmaları hâlinde temyiz dilekçeleri eklenip, hükümleri temyiz etmeleri halinde bu hususta ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, ... 4. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.