MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2021/464 E., 2021/819 K.
SUÇLAR: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, düzeltilerek onama
I. Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,
II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin; eksik inceleme ile karar verildiğine, atılı suçu sanığın işlediğine ilişkin kesin delil olmadığından sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanığın temyiz isteminin ise; kamera görüntülerine ilişkin delili kabul etmediğine, atılı suçu işlemediğine ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak;
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.09.2005 tarihli ve 2005/... Esas, 2005/486 Karar sayılı ilamında, sanığın suçu işlediği sırada 18 yaşından küçük olması nedeni ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı ancak sanığa ait adli sicil kaydındaki 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b. maddesi uyarınca verilmiş ve 01.11.2012 tarihinde kesinleşen 3 yıl hapis cezasını içeren ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 19.02.2009 tarihli ve 2006/482 Esas, 2009/12 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu ve bu mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasında zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu aykırılığın aynı Kanun'un 303/1 maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, ''sanık hakkında ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 19.02.2009 tarihli ve 2006/... Esas, 2009/12 Karar sayılı ilâmında yer alan hırsızlık suçundan verilip 01.11.2012 tarihinde kesinleşen, 3 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına'' karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca ... 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.