MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2021/1642 E., 2023/453 K.
SUÇLAR: Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet, beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama
I) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında, katılan ...'ye yönelik mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde
Sanıklar hakkında katılan ...'ye yönelik mala zarar verme suçundan açılan davalarda, suçtan doğrudan zarar görmeyen ... A. Ş. vekilinin hükümleri temyiz hakkı bulunmadığından şirket vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II) Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'ye yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan ...Ş. Vekili ile sanıkların temyiz istemlerinin incelenmesinde
Cezaevinde bulunan sanıklara tebliğ edilen kararın yasa yolu bildiriminde, 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre bulundukları cezaevi aracılığıyla verecekleri dilekçe ile kararı temyiz edebileceklerinin belirtilmemesi nedeniyle, sanıklar ... ve ...'in 20.10.2025 tarihli temyiz istemlerinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5237 sayılı Kanun'un 142. maddesinde, 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklara yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanıklara zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-h. maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanıkların savunma haklarının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.