MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/2024 E., 2018/2264 K.
SUÇLAR : Hırsızlık , konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma
I- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümler yönünden
... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 30.10.2018 tarihli ve 2018/... Esas, 2018/... Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuğun temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;
Suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından mahkûmiyet hükümleri kurulduğu, kararların suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, söz konusu kararın suça sürüklenen çocuk müdafiine tebliğ edildiği, suça sürüklenen çocuğa ayrıca tebligat çıkarılmadığı, her ne kadar 7201 sayılı Kanun'un 11. maddesi uyarınca vekil vasıtası ile takip edilen işlerde, sanığa yeniden karar tebliği gerekmediği belirtilmiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı ilâmında belirtilen “Ceza yargılamasında adil yargılanma hakkının bir parçası olarak etkin başvuru yolu, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin (İHAS) 13. maddesi ve CMK'nın 34. maddesinin ikinci fıkrası, Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinin son cümlesi ile CMK'nın 35. maddesinin 2. fıkrasındaki düzenlemeler ve müdafi ile vekil arasındaki farklılıklar da gözetildiğinde; sanığın ve müdafisinin yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerekmektedir.” şeklindeki kabul ve ilkeler göz önüne alındığında, yoklukta verilen kararın suça sürüklenen çocuk müdafiinden başka suça sürüklenen çocuğa da ayrıca tebliğ edilmemiş olması nedeniyle suça sürüklenen çocuğun öğrenme üzerine sunduğu temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II- Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümler yönünden
... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 30.10.2018 tarihli ve 2018/2024 Esas, 2018/2264 Karar sayılı kararının katılan ...'ın temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;
Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve ... Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; katılanın yokluğunda verilip 20.12.2018 tarihinde tebliğ edilen karara yönelik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 02.01.2019 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı, Dairemizin 24.04.2025 tarihli kararı üzerine katılana 01.10.2025 tarihinde "İki haftalık süre içerisinde temyiz gerekçelerini bildiren ek temyiz dilekçesi sunmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceği" şeklinde ihtar yapılmış olmasına rağmen katılanın yine temyiz gerekçelerini sunmadığı anlaşılmakla, katılan ...'ın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Çan Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.