MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/36 E., 2022/165 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Taşlıçay Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2022 tarihli ve 2014/36 Esas, 2022/165 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
1-7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (Bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerekir.
İncelenen dosyada; katılan ...'in yokluğunda verilen kararın, en son bildirdiği adresten farklı olan bir adrese tebliğ edilmesi sebebiyle yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; gerekçeli kararın öncelikle katılanın bildirdiği en son adresine başvurabileceği kanun yolları ve başvuru süresini bildirir biçimde usûlüne uygun olarak tebliğinin yapılması, bu adresine tebliğ yapılamaması hâlinde katılanın güncel MERNİS adresine usûlüne uygun olarak tebliğ edilmesi, tebellüğ belgesi ile verilmesi hâlinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve bu hususta ek Tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2-Hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı duruşmada ... Açık Ceza İnfaz Kurumu ile şifaen yapılan görüşmede sanık ...'ın ... izninde olduğunun bildirildiğinin tespit edildiği, sanığın son bildirdiği adrese 19.08.2022 tarihinde yapılan tebliğde sanığın işte olması nedeniyle aynı konutta oturan kardeşine tebliğ edildiği ancak UYAP'tan yapılan kontrolde sanığın tebliğ tarihinde ... Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğu görülmekle, Ceza İnfaz Kurumu ile yazışma yapılarak sanığın gerekçeli kararın tebliğ tarihi olan 19.08.2022 tarihinde COVİD izninde olup olmadığı sorulup tespit edilerek, ayrıca sanık hakkında infaz dosyasının da bu dosya içerisine konularak, incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
3- 7201 sayılı Yasa'nın 16. maddesinde "Kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır." şeklindeki düzenleme karşısında, yokluğunda verilen kararın sanığın kovuşturma evresinde bildirdiği adresinde birlikte oturtuğu belirtilen "abisi ... ..." imzasına 19.08.2022 tarihinde tebliğ edildiği, 05.12.2024 tarihli dilekçede tebliğ tarihinde sanık ve sanığın abisi olan ... ...'ın aynı konutta ikamet etmediğinin bildirilmesi nazara alınarak, sanık ile tebellüğ eden ... ...'ın tebliğ tarihi itibarıyla aynı adreste ikamet edip etmediğinin araştırılarak tutanak altına alınması için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.