MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2017/3096 E., 2018/390 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜMLER: Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma
I - İş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 22.02.2018 tarihli ve 2017/3096 Esas, 2018/390 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sanık hakkında, ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.09.2017 tarihli ve 2017/495 Esas, 2017/645 Karar sayılı kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2-4, 119/1-c, 62, 151/1 ve 62. maddeleri uyarınca sırasıyla kurulan 2 yıl 6 ay ve 5 ay hapis cezaları ile mahkûmiyet hükümlerine konu cezaların türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen düzeltilerek esastan ret kararları ve bu kararlara yönelik temyizin niteliği karşısında;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,
II - Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanık ...'nin dosya kapsamında yetersiz delil durumuna rağmen fail olarak nitelendirildiğine, usul ve yasaya aykırı olarak hakkında yüksek bir miktarda cezaya hükmedildiğine, hırsızlık olayının gerçekleştiği okulda bulunan ve incelenen kamera görüntüsünde okula giren şahısların ... ve ... olduğunun tespit edildiğine, 3. şahsın tespit edilemediğine ve açık kimlik bilgilerine yönelik çalışmalar bitmeden müvekkili sanık ... aleyhine hüküm kurulduğuna, yapılan parmak izi incelemesinde suç mahalinde diğer iki sanığın parmak izlerine rastlanılmasına rağmen, müvekkili sanığın parmak izine rastlanmadığına, dosyada sanık ...'un azmettiren sıfatına yönelik aleyhine tek iddianın diğer sanıkların soruşturma aşamasında vermiş oldukları ifadeler olduğuna, bu ifadelerin de kovuşturma aşamasında değiştiğine ve müvekkili lehine döndüğüne" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak,
Sanığın, temyiz dışı diğer sanıklarla birlikte katılanın müdür yardımcısı olarak görev yaptığı ... Ortaokulunun kantininden 100,00 TL civarında bozuk para çaldıklarının anlaşılması karşısında, suça konu paranın miktarının az oluşu göz önüne alınarak, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma kararının hükmü temyiz etmeyen sanıklar ... ve ...'ye SİRAYETİNE, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca ... 5. Asliye Ceza Mahkemesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.