B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/124 E., 2025/886 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, alt sınırdan uzaklaşılarak karar verilmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesinin hukuka aykırı olduğuna, suç kastının bulunmadığına, TCK'nın 30. maddesi uyarınca hataya düştüğüne, beraat kararı verilmesi gerektiğine, mal değerinin az olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesinin temyize konu 26.02.2025 tarihli kararında, sanık hakkında daha önce tekerrüre esas alınan ilâmın temyiz edilmesi nedeniyle koşulları oluşmadığından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmişse de; Dairemizin bozmasından önceki kararda, sanığın adlî sicil kaydındaki Perşembe Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/49 Esas, 2010/38 Karar sayılı ilâmındaki nitelikli hırsızlık suçundan verilen erteli 1 yıl 10... gün hapis cezasının tekerrüre esas alındığı, hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz edilmeden 20.12.2012 tarihinde kesinleştiği, 1 yıl denetim süresi sonunda infaz tarihi 20.12.2013 olup mükerrirliğe esas olduğu, aynı ilamdaki konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün ise o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 14.05.2014 tarihli ve 2013/9389 Esas, 2014/16583 Karar sayılı ilâmıyla bozulmasına karar verildiği, anılan bozma ilamının sadece konut dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin olup, hırsızlık suçundan herhangi bir bozma kararının bulunmadığının gözetilmemesi suretiyle, koşulları oluşmadığından bahisle sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına dair karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık hakkında bozma üzerine hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla mahkûmiyet kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ordu 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.