MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/284 E., 2021/902 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.12.2025 tarihli ve ... sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"1-Bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçu yönünden;
Dosya kapsamına göre, 09.02.2020 tarihinde sanığın, müştekiye ait depodan 5 adet LPG tankını hırsızlamasını mütakip, 10.02.2020 tarihinde tekrar eşya hırsızlamak amacıyla aynı depoya ikinci kez girdiği sırada müştekiyi görmeleri üzerine olay yerinden kaçması şeklinde gerçekleşen eylemin, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 21.05.2013 tarih ve 2012/13-1543 E. ve 2013/257 K. sayılı kararı ile, suçlardan birinin tamamlanmış, diğerinin teşebbüs aşamasında kalması durumunda, şayet suçlar aynı nitelikte ise, örneğin ikisi de suçun basit şekli ise tamamlanmış suçtan hüküm kurulması, tamamlanmış olan eylem suçun basit halini, teşebbüs aşamasında kalmış eylem ise suçun nitelikli halini oluşturuyorsa, bu durumda her bir suç için ayrı ayrı uygulama yapılarak sonucuna göre hangi suç daha ağır cezayı gerektiriyor ise o suç üzerinden zincirleme suç hükümlerinin uygulanması, sonuçta zincirleme suç nedeniyle ceza belirlenirken suçun en ağır cezayı gerektiren hali üzerinden uygulama yapılması ve ayrıca zincirleme suç hükümleri uygulanarak verilecek ceza, teselsülü oluşturan her bir suçun müstakil olarak belirlenen cezalarından az, toplamlarından ise fazla olmaması gerektiğinin belirtilmesi karşısında,
Somut olayda, sanığın 09.02.2020 tarihinde gerçekleştirdiği teşebbüs aşamasında kalmış olan eylemi ve 10.02.2020 tarihinde gerçekleştirdiği eylemi arasında hukuki kesinti oluşmadığı ve zincirleme suç hükümlerine ilişkin 5237 sayılı Kanun’un 43. maddesi kapsamında değerlendirme yapılması gerekirken iki kez hüküm kurmak suretiyle fazla cezaya hükmedilmesinde,
2- İş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçu yönünden;
Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 19/12/2019 tarihli ve 2019/12409 esas, 2019/18690 karar sayılı ilamında, "İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun hürriyete karşı işlenen suçlar bölümünde yer alması, suça konu 18 adet tüpün çalındığı deponun dosya kapsamına göre; konut ya da işyeri anlamındaki bir binanın eklentisi ya da müştemilatında yer almadığının anlaşıldığı, sadece depo olarak kullanılan yerlere rıza hilafına girilse dahi işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun oluşmayacağı gözetilmeden sanığın üzerine atılı işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan beraati yerine yazılı biçimde hükümlülüğüne karar verilmiş ise de; bu yönde kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği mümkün görülmüştür." şeklinde belirtildiği üzere, müştekiye ait depo vasfı taşıyan yerin bulunuğu çitle çevrili bahçeye girilerek hırsızlık suçunun işlendiği somut olay nedeniyle, sanığın ayrıca 2 kez işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, depo olarak kullanılan söz konusu yere girilmesinin işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun unsurlarının oluşturmayacağı gözetilmeksizin, adı geçen suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1-İş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere ilişkin olarak düzenlenen 2 No.lu kanun yararına bozma isteminin incelenmesinde;
Hükümlünün, suç tarihlerinde, katılana ait olan ve etrafı çit ile çevrili olup katılanın depo olarak kullandığı yere girerek hırsızlık suçunu işlediğinin ve dosya kapsamına göre bahse konu depoda herhangi bir ticari faaliyetin sürdürülmediğinin anlaşılması karşısında; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun yasal unsurları oluşmadığı hâlde hükümlünün atılı bu suçtan beraati yerine yazılı gerekçe ile iki kez mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun'un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
2-Hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin olarak düzenlenen 1 No.lu kanun yararına bozma isteminin incelenmesinde;
Zincirleme suç hükümlerinin uygulanması durumunda, cezanın nasıl belirlenmesi gerektiği; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.05.2013 tarihli ve 2012/13-1543 Esas, 2013/257 Karar sayılı ve 15.03.2016 tarihli ve 2014/847 Esas, 2016/128 Karar sayılı kararlarında, "Bir suçun zincirleme biçimde işlendiğinin kabulü hâlinde, faile her bir suç için ayrı ayrı ceza verilmeyecek, tek bir ceza verilip bu ceza üzerinden TCK'nın 43/1. maddesi gereğince artırım yapılacaktır. Failin işlediği suçlar aynı nitelikte ise, örneğin her biri suçun basit veya nitelikli hâli ise burada ceza bu basit veya nitelikli hâl üzerinden belirlenecektir. Failin işlediği suçlardan bir kısmı suçun basit, bir kısmı da nitelikli hâli ise, nitelikli hâl daha fazla ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl ise ceza bunun üzerinden belirlenmeli, ancak nitelikli hâl suçun basit şekline göre daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl ise ceza suçun basit şekli üzerinden belirlenmelidir. Suçlardan birinin tamamlanmış, diğerinin teşebbüs aşamasında kalması durumunda, şayet suçlar aynı nitelikte ise, örneğin ikisi de suçun basit şekli ise tamamlanmış suçtan hüküm kurulmalıdır. Tamamlanmış olan eylem suçun basit hâlini, teşebbüs aşamasında kalmış eylem ise suçun nitelikli hâlini oluşturuyorsa, bu durumda her bir suç için ayrı ayrı uygulama yapılarak sonucuna göre hangi suç daha ağır cezayı gerektiriyor ise o suç üzerinden zincirleme suç hükümleri uygulanmalıdır. Bununla birlikte zincirleme suç hükümleri uygulanarak verilecek ceza, teselsülü oluşturan her bir suçun müstakil olarak belirlenen cezalarından az, toplamlarından ise fazla olmamalıdır." şeklinde açıklanmıştır.
Bu açıklamalar ışığında değerlendirilmesi gereken somut olayda; hükümlünün, 09.02.2020 tarihinde, gündüz vakti saat 08.00 sıralarında, katılanın deposundan, 5 adet LPG tankını (hakkında ölüm nedeniyle düşme verilen suç ortağı İlkan Bor isimli kişiyle birlikte) çaldığı, ertesi gün aynı yerden yine gündüz vakti saat 08.00 sıralarında LPG tanklarını çalmak isterlerken, olay yerine geldikleri kamyonet kasasına yükleme yapacakları sırada katılanın depoya gelmesi üzerine bir şey çalamadan kaçtıkları ve bu suretle ikinci eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı nazara alınarak; yukarıda açıklanan şekilde aynı katılana karşı farklı tarihlerde işlenen biri tamamlanmış diğeri teşebbüs aşamasında kalmış aynı nitelikteki hırsızlık suçlarından tamamlanmış hırsızlık suçu üzerinden zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ve zincirleme suç hükümleri uygulanarak verilecek cezanın da teselsülü oluşturan her bir suçun müstakil olarak belirlenen cezalarından az, toplamlarından ise fazla olmaması gerektiği gözetilerek hüküm kurulması gerekirken, hükümlü hakkında koşulları oluştuğu hâlde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/1. maddesi uygulanmaksızın -zincirleme suç hükümlerinin uygulanması durumunda belirlenecek olan ceza ile ayrı ayrı uygulamalar yapılması durumunda tayin olunacak cezaların karşılaştırması yapılmadan- hükümlünün iki kez cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle yazılı şekilde hükümler kurulması,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2 No.lu kanun yararına bozma isteminin, gerekçe bölümünün 1. bendinde açıklanan nedenle KABULÜNE, ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.07.2021 tarihli ve 2020/284 Esas, 2021/902 Karar sayılı kararı ile hükümlü ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle, hükümlünün unsurları oluşmayan iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan BERAATİNE, hükümlü hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan tayin olunan cezaların kaldırılmasına,
2.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 1 No.lu kanun yararına bozma isteminin, gerekçe bölümünün 2. bendinde açıklanan nedenlerle KABULÜNE, ...2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.07.2021 tarihli ve 2020/284 Esas, 2021/902 Karar sayılı kararı ile hükümlü ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (b) bendi uyarınca hükümlü hakkında hırsızlık suçundan gerekli işlemlerin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.