MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2011/376 E., 2014/47 K.
SUÇLAR: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
İTİRAZNÂME GÖRÜŞÜ: Bozma
İTİRAZA KONU KARAR : Düzelterek onama
İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 27.11.2017 tarihli ve 2015/531 Esas, 2017/12490 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.02.2025 tarihli ve KD-2025/3964 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesinin 2. cümlesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Sanık hakkında, temyiz incelemesi neticesinde tekerrüre esas alınan İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2009 tarihli ve 2008/73 Esas, 2009/759 Karar sayılı kararı ile suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan verilen 5 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezasına dair mahkûmiyet hükmünün, incelemeye konu dosyadaki suç tarihinden sonra kesinleştiği, ayrıca mahkemece tekerrüre esas alınan Ayvalık Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2008 tarihli ve 2007/62 Esas, 2008/322 Karar sayılı 6 ay hapis cezasını içeren ilâmının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin olduğu ve bu suçun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alınması sonrası yapılan uyarlama yargılaması sonucunda ek karar ile anılan mahkûmiyet hükmünün düşmesine karar verildiği belirtilerek anılan hükümlerin tekerürre esas alınamayacağının gözetilmemesi nedeniyle düzelterek onama ilâmının kaldırılmasına ve sanık hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinin bozulmasına ilişkindir.
II. GEREKÇE
25.12.2010 olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında 28.12.2010 olarak yanlış yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.
Sanık hakkında, itiraza konu temyiz incelemesi neticesinde Dairemizce tekerrüre esas alınan İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2009 tarihli ve 2008/73 Esas, 2009/759 Karar sayılı kararı ile suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan verilen 5 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezasına dair mahkûmiyet hükmünün, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 22.12.2015 tarihli ve 2014/20390 Esas, 2015/23702 Karar sayılı ilâmıyla onanarak 22.12.2015 tarihinde kesinleştiği belirlenmekle; buna göre tekerrüre esas alınan mahkûmiyet hükmünün kesinleşme tarihi, incelemeye konu suçların işlendiği tarih olan 25.12.2010 tarihinden sonra olduğundan anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağının, ayrıca mahkemece tekerrüre esas alınan Ayvalık Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2008 tarihli ve 2007/62 Esas, 2008/322 Karar sayılı 6 ay hapis cezasını içeren ilâmının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin olduğu ve bu suçun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alınması sonrası yapılan uyarlama yargılaması sonucunda ek karar ile anılan mahkûmiyet hükmünün düşmesine karar verildiği de nazara alınarak adlî sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek başka bir hükümlülüğü de bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.
III. KARAR
1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,
2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi gereği Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 27.11.2017 tarihli ve 2015/531 Esas, 2017/12490 Karar sayılı düzelterek onama ilâmının KALDIRILMASINA,
3. Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2014 tarihli ve 2011/376 E., 2014/47 K. sayılı kararının, Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenle, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, İtirazname’ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümlerden, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.