MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2020/152 E., 2021/27 K.
SUÇLAR: Konut dokunulmazlığının ihlâli, kasten yaralama
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
UYAP'ta "Özel Evrak(Gelen)" kısmında ve dosya kapsamından yapılan incelemede; sanıklar müdafiinin, yüzüne karşı tefhim edilen kararı, 26.01.2021 tarihinde temyiz süre tutum dilekçesi sunarak temyiz ettiği ve temyiz isteminin süresinde olduğu belirlendiğinden, Tebliğname'deki "I.No'lu" düşünceye iştirak edilmemiştir.
I. Katılan ... ile Mağdurlar ... ve ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;
Katılan ...'nın karardan önce 03.07.2018 tarihli ölmesi ve mağdurlar ... ... ve ...'nın istinabe mahkemesinde 10.11.2020 tarihli duruşmada şikâyetlerinden vazgeçmiş olmaları karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243. maddesi uyarınca katılma kararının hükümsüz kaldığı, katılan ve mağdurlar vekilinin sanıklar hakkındaki hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, katılan ve mağdurlar vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümlere İlişkin Katılan ... Vekili ve Sanıklar Müdafiinin Temyiz İstemleri Yönünden;
14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dâhil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından katılan ... vekili ile sanıklar müdafiinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
III. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükümlere İlişkin Katılan ... Vekili ve Sanıklar Müdafiinin Temyiz İstemleri Yönünden;
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanıkların yargılama konusu eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1, 119/1-a-c. maddelerinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 28.09.2011 tarihinden itibaren inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekili ile sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.