MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2023/2870 E., 2024/528 K.
SUÇLAR: Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, duruşmada ifadesinde bildirdiği Hasan Şengül'ün ifadesine başvurulmadan, telefonunun HTS kayıtları getirtilmeden, olay yerinde kamera araştırması yapılmadan eksik incelemeyle karar verildiğine, suçsuz olduğu halde sırf sabıka kaydı nedeniyle hüküm kurulduğuna ilişkin olduğu; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın hırsızlık suçunu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına, çalıntı eşyaların sanığın aracında bulunmadığına, parmak izi araştırması yapılmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
5271 sayılı Kanun’un 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Silivri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2021 tarihli ve 2019/301 Esas, 2021/504 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin 29.06.2022 tarihli ve 2021/1695 Esas, 2022/1386 Karar sayılı kararı ile; istinabe yasağına aykırı davranılması ve uygulama hataları nedeniyle hükümlerin bozulmasına karar verildiği, ancak bu bozma kararının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e. maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin 29.06.2022 tarihli ve 2021/1695 Esas, 2022/1386 Karar sayılı bozma kararı ile bozma kararı üzerine verilen Silivri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2022 tarihli ve 2022/669 Esas, 2022/637 Karar sayılı kararı ve devamında bozma sonrasında sanığın usulüne uygun şekilde savunmasının alınmayarak savunma hakkının kısıtlanması nedenine dayanan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin 17.01.2023 tarihli ve 2023/128 Esas, 2023/102 Karar sayılı ikinci bozma kararı ile bozma kararı üzerine verilen Silivri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2023 tarihli ve 2023/185 Esas, 2023/612 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükümlerin bozulmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.