MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/590 E. 2025/63 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen kararın; 7165 sayılı Kanun'un 9. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz talebinin, sanığın katılana karşı kasten, planlı ve organize bir şekilde nitelikli hırsızlık suçunu işlediği, sanığın yanına yaklaşıp katılana sarılmaya çalıştığı, katılanın kendisine sarılmaması için şüpheliyi ittiği, bu arada sanığın katılanın telefonunu çaldığı, alt hadden uzaklaşılmaması ve ağırlaştırıcı nedenlerin uygulanmamasının yasaya ve somut olaya uygun olmadığı, TCK'nın 62/1. maddesinin şartlarının da olayda bulunmadığı, sanığın pişman olmaması ile geçmişi ve adli sicil kaydı birlikte değerlendirildiğinde kanuni ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması ve cezanın üst hadden teşdiden verilmesi gerekirken indirim uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna yönelik olduğu, sanık müdafiinin temyiz talebinin, katılanın telefonunun olay günü yapılan aramada sanığın üzerinden çıkmadığı, telefonun sanıkta olduğuna dair hiçbir delil bulunmadığı, katılanın alkollü olmasından faydalanan bir başka kimse tarafından da telefonun alınmış olabileceği, katılanın telefonunu düşürmüş yahut kaybetmiş olabileceği, sanığın katılanı kavrayarak havaya kaldırması ve sallamasının fiziksel olarak mümkün olmadığına yönelik olduğu, sanığın temyiz talebinin, cezanın haksız verildiği, hiçbir somut delil bulunmadığı, tanığı polislerin yönlendirdiği, telefonun fiyatının tespit edilmediği, 145. madde şartlarının bulunduğu, zararı gidermesi için tarafına süre verilmediğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla mahkûmiyet kararı hukuka uygun bulunduğundan, katılan vekili, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Anadolu 25. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 25. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.