MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/598 E., 2024/899 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 291/1.maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, "sanığın suçu işlemediğine, katılanın sanığın kendisinden alacağı olması nedeniyle dosyaya konu eşyaları kendi rızasıyla verdiğine, sanığın savunmaları dikkate alınarak beraatine karar verilmesi ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine"; sanığın temyiz isteminin, "eksik inceleme ile karar verildiğine, suçu işlemediğine, alacağı olduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık ve müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın tekerrüre esas alınan İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.05.2018 tarihli ve 2018/193 Esas, 2018/369 Karar sayılı ilamından dolayı ikinci kez mükerrir olduğu belirtilmiş ise de, söz konusu ilamın incelemesinde, anılan ilamda ikinci kez mükerrirliğe esas alınan alınan İzmir 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.09.2014 tarihli ve 2014/416
Esas, 2014/23 Karar sayılı ilamı uyarınca verilen 3.740,00 TL adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1. Cümle uyarınca verilmiş olduğu, bahse konu suçun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamına alındığı ve UYAP’tan yapılan incelemede uyarlama yargılaması sonucunda uzlaşma sağlanarak 30.09.2022 tarihli ek karar ile düşme kararı verildiği, bu durumda bu hükmün tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın UYAP üzerinden yapılan sorgulamada başka ikinci kez mükerrirliğe esas olabilecek bir ilamında bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın tekerrüre esas alınan İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.05.2018 tarihli ve 2018/193 Esas, 2018/369 Karar sayılı ilamından dolayı birinci kez mükerrirliğe esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; aynı Kanun'un 303. maddesi uyarınca sanık hakkında kurulan hükümden tekerrür uygulanmasına ilişkin olan kısmın çıkartılması ile yerine “Sanığın adli sicil kaydında yer alan İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.05.2018 tarihli ve 2018/193 Esas, 2018/369 Karar sayılı ilamında yer alan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h,d maddesi uyarınca verilen 3 yıl 10... gün hapis cezasını içeren mahkûmiyeti nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/2-b. maddesi uyarınca birinci kez mükerrir olduğu anlaşıldığından, 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi gereğince hapis cezasının mükerrirlere göre infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına,” cümlesi eklenmek suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.