MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/402 E., 2025/192 K.
SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama, bozma
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I- Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Dairemizin 21.05.2024 tarihli ve 2022/15065 Esas, 2024/8196 Karar sayılı bozma ilâmı öncesi, 20.04.2022 tarihli kararda sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen sonuç adlî para cezasının 20 eşit taksitte ödenmesine karar verildiği, hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edildiği ve aleyhe temyiz bulunmadığı anlaşılmakla; bozma sonrası verilen hükümde taksit miktarının CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmedilen adlî para cezasının 10 eşit taksitte ödemesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesi gereği düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının TCK'nın 52/4. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümden "10 eşit" ifadesinin çıkarılarak yerine "20 eşit" ifadesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II- Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Mahkemece, hükmün gerekçesinde de bozma ilâmındaki oluşa ilişkin değerlendirmeler kabul edildiği hâlde, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden hüküm kurulurken mala zarar verme suçu ile aynı gerekçe ile seçimlik cezadan hapis cezasının tercih edilmesine yanlış anlam yüklenerek bozma ilâmının gereğinin yerine getirilmediği anlaşılmakla; Dairemizin 21.05.2024 tarihli ve 2022/15065 Esas, 2024/8196 Karar sayılı ilâmında C-3 bölümde belirtildiği üzere sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken "suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği yer ve zaman, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar, sanığın amaç ve saiki ile suçun işlenmesindeki diğer özellikler nazara alınarak" gerekçesiyle seçimlik cezalardan adlî para cezası tercih edildiği hâlde iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı gerekçe ile seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edildiği ve sonrasında sanık hakkındaki hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/2. maddesine aykırı şekilde adlî para cezasına çevrilmesi,
2- Dairemizin 21.05.2024 tarihli ve 2022/15065 Esas, 2024/8196 Karar sayılı bozma ilâmı öncesi, 20.04.2022 tarihli kararda sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen sonuç adlî para cezasının 20 eşit taksitte ödenmesine karar verildiği, hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edildiği ve aleyhe temyiz bulunmadığı anlaşılmakla; bozma sonrası verilen hükümde taksit miktarının CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmedilen adlî para cezasının 10 eşit taksitte ödemesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.