MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/455 E., 2021/564 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama
I. Sanıklar Müdafilerinin Temyiz İstemleri Yönünden
Sanıkların bozmadan sonra 04.03.2020 tarihli, 14.10.2020 tarihli ve 22.01.2021 tarihli duruşmalarda müdafii bulunmaksızın alınan ifadelerinde, müdafi istemediklerini belirttikleri gibi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 150. maddesinin 2. ve 3. fıkraları gereğince de sanıklara zorunlu müdafi atanmasını gerektirecek bir durum da bulunmadığı halde, kısa kararın açıklandığı 21.05.2021 tarihli duruşmadan önce Mahkemece re'sen sanıklara barodan atanmış olan müdafiilerin yüzlerine karşı tefhim edilen karar, müdafiler tarafından temyiz edilmiş ise de, dosyada vekaletnameleri bulunmayan ve sanıklarla birlikte duruşmaya da girmemiş olan sanık ... müdafii Av. ..., sanık ... müdafii Av. ... ve sanık ... müdafii Av. ... ...'in sanıklar hakkında verilen kararları temyize hak ve yetkileri bulunmadığından, anılan sanıklar müdafilerinin temyiz isteklerinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE,
II. Sanıkların Temyiz İstemleri Yönünden
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 28.05.2019 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve yalnızca sanıklar tarafından temyiz edilen Mahkemenin 14.11.2014 tarihli kararında sanıklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 10 ay hapis cezalarının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanıklar lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği ve anılan ilk kararda sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı gözetilmeden, bozma üzerine 21.05.2021 tarihli kararda, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-g, 168/1, 62. maddeleri uyarınca verilen 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezalarının, 10 ay hapis cezaları üzerinden infazlarının yapılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla cezalar tayini ile sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan "Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezalarının, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek, 10 ay hapis cezaları üzerinden infazlarının yapılmasına" karar verilmesi ile hüküm fıkrasının "3. No'lu" bendinde sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılmasına karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.