İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
EK KARAR TARİHİ : 08.01.2014
SAYISI: 2011/454 E., 2013/433 K.
SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi
İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanmasına dair karar kaldırılarak sanığın eski hâle getirme ve temyiz isteminin reddi
İTİRAZA KONU KARAR : Ek kararın onanması
İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 19.06.2014 tarihli ve 2014/22936 Esas, 2014/17520 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.12.2024 tarihli ve KD-2024/102926 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesinin 2. cümlesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Sanığın, 07.01.2014 tarihli dilekçesinde eski hâle getirme talebinde bulunduğu, temyiz dilekçesi ve eski hâle getirme talepli istemin birlikte verilmesi hâlinde, karar verme yetkisinin 5271 sayılı CMK’nın 40 ve devamı maddeleri uyarınca Yargıtayın ilgili dairesi olduğu dikkate alındığında, mahkemenin 08.01.2014 tarihli temyizin reddine ilişkin ek kararının hukuka aykırı olduğu gözetilmeksizin verilen ek kararın onanmasına dair Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 19.06.2014 tarihli ve 2014/22936 Esas, 2014/17520 Karar sayılı ilâmı kaldırılarak eski hâle getirme ve temyiz isteminin, gerekçeli kararın bizzat sanığın imzasına usûlüne uygun olarak tebliğ edilmesi nedeniyle 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE
Sanığın, yokluğunda verilip 10.09.2013 tarihinde bizzat kendisine usûlüne uygun olarak tebliğ edilen 19.07.2013 tarihli karara karşı dosyaya sunmuş olduğu 12.12.2013 tarihli dilekçesinde, hakkında kurulan hükümleri temyiz ettiğini belirttiği, 07.01.2014 tarihli dilekçesinde ise yapılan tebliğ işleminin usûle aykırı olduğundan bahisle eski hâle getirme mahiyetinde ifadeler kullandığı, buna rağmen mahkemece 08.01.2014 tarihli ek kararda 07.01.2014 tarihli dilekçede bahse konu yapılan içeriğe de atıf yaparak eski hâle getirme mahiyetindeki dilekçe konusunda karar verme yetkisinin Yargıtaya ait olduğu hususu gözardı edilerek temyiz talebinin reddine karar verildiği anlaşılmakla; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca eski hâle getirme talebiyle birlikte temyiz isteminde bulunulması hâlinde inceleme yetkisinin ilgili Yargıtay dairesine ait olması karşısında, sanığın temyiz isteminin reddine dair verilen 08.01.2014 tarihli ek kararın hukukî değerden yoksun olduğu gözetilmeksizin anılan 08.01.2014 tarihli ek kararın, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 19.06.2014 tarihli ve 2014/22936 Esas, 2014/17520 Karar sayılı ilâmı ile onanmasına karar verilmesi nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmış; sanığın 10.09.2013 tarihinde bizzat kendisine usûlüne uygun olarak tebliğ edilen 19.07.2013 tarihli karara karşı 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 12.12.2013 tarihinde temyiz isteminde bulunduğunun ve 07.01.2014 tarihli dilekçesinde ileri sürdüğü hususların yerinde görülmediğinin anlaşılması karşısında, sanığın eski hâle getirme ve temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.
III. KARAR
1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,
2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi gereği Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 19.06.2014 tarihli ve 2014/22936 Esas, 2014/17520 Karar sayılı ek karara dair onama ilâmının KALDIRILMASINA,
3. Sanığın eski hâle getirme ve temyiz isteminin, Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenle, İtirazname’ye uygun olarak, 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.