MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2025/280 E., 2025/788 K.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun’un 22. maddesi ile geçici 5271 sayılı Kanun'a eklenen 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ... ... 29. Ceza Mahkemesinin, 25.03.2013 tarihli ve 2012/584 Esas, 2013/206 Karar sayılı ilâmdaki mahkûmiyete konu suçun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1. maddesinde yazılı ''dolandırıcılık'' suçunu oluşturduğu ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığı nazara alındığında tekerrüre esas alınan bu ilâm sebebiyle uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 23.02.2021 tarihli ve 2020/7801 E., 2021/3092 K. sayılı kararı öncesi yapılan yargılamada, sanığın 2 yıl 13... gün hapis cezasıyla cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, sanık hakkında Dairemizin 23.12.2024 tarihli ve 2023/6286 E., 2024/20908 K. sayılı kararından sonra hakkında tayin olunan 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezasının 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 2 yıl 13... gün hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanığın neticeten 2 yıl 13... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından "Sanık hakkında aleyhe bozma yasağı bulunduğundan cezasının kazanılmış hakkı korunarak 2 yıl 13... gün hapis cezası olarak belirlenmesine,” cümlesi çıkarılarak yerine "Sanığın cezasının 1412 sayılı CMUK’nınn 326/son maddesi gereğince kazanılmış hak gereği 2 yıl 13... gün üzerinden infaz edilmesine" cümlesi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğname’ye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.