MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1674 E., 2022/1748 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin; şikâyetçinin iş yerine ait güvenlik kamerasının tarih ve saatinin günce olup olmadığı araştırılmadan yargılama yapıldığına, hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulandığına, ancak TCK'nın 58. maddesi gereğince ek savunmasının alınmadığına, soruşturma aşamasında şikâyetçinin zararını tazmin etmesine rağmen hakkında TCK'nın 168/1. maddesi gereğince cezasında indirim yapılmadığına, hükmün eksik inceleme sonucu verildiğine, hakkında verilen kararın bozulmasına ilişkin, sanık müdafiinin temyiz isteminin; hem İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın hem de Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olup kararın bozulması gerektiğine, şikâyetçi kaybolan eşyalarının çoğunluğunun bulunduğunu, çalındığı söylenilen paraların bozuk para olduğunu, sanıktan şikayetçi olmadığını ve etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanması hususunda rızasının bulunduğunu beyan etmesine rağmen suçu kabul etmemek ile birlikte cezanın alt sınırdan verilmesi gerekirken yüksek ceza tayininin hukuka aykırı olduğuna, sanık sorgusunda aynı olay nedeni ile ceza aldığını ve mükerrir yargılama yapıldığını beyan etmesi nedeniyle sanık hakkında aynı suç nedeni ile başka bir yargılama olup olmadığı hususunun araştırılmasına, iki kez yargılama yapılamayacağından davanın reddedilmesi gerektiğine, sanığın beraatine karar verilmesine, yahut hükmün bozularak yeniden incelenmek üzere ilk derece mahkemesine gönderilmesine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde bölge adliye mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2021 tarihli ve 2021/269 Esas, 2021/637 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafiinin istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde, ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 09.11.2021 tarihli ve 2021/2732 Esas, 2021/2626 Karar sayılı kararı ile “Hırsızlık eyleminin meydana geldiği mağdura ait işyerinin güvenlik kamerası ekran görüntülerindeki saat ile Cumhuriyet Mahallesindeki güvenlik kamera görüntülerindeki saatlerin çelişkili olup, tarih ve saatinin güncel olup olmadığının belirlenmemesi karşısında; kamera görüntülerindeki tarih ve saatin güncel olup olmadığı belirlenerek suç zaman diliminin şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verildiğinden” bahisle hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak bozma kararında belirtilen hukuka aykırılığın aynı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilmek suretiyle yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı,
Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 30.04.2025 tarihli ve 2024/6-490 Esas, 2025/197 Karar sayılı kararında “… bölge adliye mahkemelerinin, kanuni dayanağı bulunmayan (5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sayılanlar hariç) bozma kararları ile iş bu bozma kararına istinaden ilk derece mahkemesince tesis edilen kararların, görevsiz mahkeme tarafından verilmiş olmaları nedeniyle hukuka açık ve ağır aykırılıkla malul olduklarından hükümsüz sayılmaları gerektiğinin…” kabul edildiği, keza Anayasa Mahkemesinin 12.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan 09.01.2025 tarihli ve 2023/33667 sayılı kararı ile de “İstinaf Dairesi kanunda açıkça öngörülmüş hâller dışında bir nedenle bozma kararı vermiş, bunun sonucunda başvurucunun temyiz kanun yoluna başvurma hakkının elinden alınmasına yol açmıştır. Böylelikle istinaf kanun yolu incelemesine ilişkin kuralların İstinaf Dairesince yapılan yorumun kişilerce öngörülebilecek belirlilikte olmadığı ve kanunun lafzıyla çeliştiği görülmüştür. Diğer bir ifadeyle İstinaf Dairesinin bu kararıyla başvurucunun mahkemeye erişim hakkına kanuni dayanağı bulunmayan bir müdahalede bulunulmuştur. Açıklanan gerekçelerle İstinaf Dairesinin 5271 sayılı Kanun'da sınırlı olarak sayılı hâller dışında bir sebeple bozma kararı vermesiyle gerçekleşen müdahalenin kanuni dayanağının olmaması nedeniyle başvurucunun Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlal edildiğine..." hükmedilmekle yukarıda anılan şekilde verilen bozma kararlarının “hukuka açık ve ağır aykırılıkla malûl” olduğunun teyit edildiği dikkate alınmak suretiyle; ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 09.11.2021 tarihli ve 2021/2732 Esas, 2021/2626 Karar sayılı kararı ile bozma üzerine verilen ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2022 tarihli ve 2021/994 Esas, 2022/124 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğnâme'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.