MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2019/316 E., 2020/478 K.
SUÇ : Hırsızlık
KARAR : Mahkûmiyet
KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2026 tarihli ve KYB-2026/523 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 28/12/2017 tarihli ve 2017/7764 esas, 2017/7536 karar sayılı ilâmında, "... sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dair hüküm fıkrasının karardan çıkartılmasına dair anılan Mahkemenin 11/08/2017 tarihli ve aynı esas sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Bakırköy 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/09/2017 tarihli ve 2017/851 değişik iş sayılı kararının, Mahkemece hükmün kesinleşmesinden sonra ek kararla hükümde değişiklik yapılamayacağı cihetle, hukuki değerden yoksun olduğu..." şeklinde belirtildiği üzere, sanık hakkında cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün kaldırılmasına dair Turhal 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2021 tarihli ve 2019/316 esas, 2020/478 sayılı ek kararının hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;
5237 sayılı Kanun’un 58/5. maddesinde yer alan “Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemeye göre, somut olayda kayden 30.07.1997 doğumlu olan sanığın tekerrüre esas alınan Zile Ağır Ceza (Çocuk Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesinin 16.11.2016 tarihli ve 2016/102 esas, 2016/103 sayılı kararına konu suçun işlendiği 05.04.2012 tarihinde 18 yaşından küçük olduğu anlaşıldığından, söz konusu mahkûmiyet kaydının tekerrüre esas alınamayacağı gibi, adli sicil kaydında yer alan başkaca tekerrrüre esas alınabilecek bir mahkûmiyet hükmünün de bulunmaması karşısında, sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
Gerekçeli karar başlığında; 28.06.2017 olan suç tarihinin, 2017 olarak yazılmasının mahâllinde mahkemesince düzeltilmesi mümkün maddi hata olduğu kabul edilerek ve mahkemenin, dosyadan el çektikten sonra 09.06.20 21... .09.2024 tarihli ek kararlar ile hükümlünün cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hüküm kısmının karardan çıkartılmasına dair verdiği ek kararların hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde oldukları gözetilerek yapılan incelemede;
Hükümlü hakkında mahkemece tekerrüre esas alınan Zile Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.11.2016 tarihli ve 2016/102 Esas, 2016/103 Karar sayılı kararına konu suçun işlendiği 05.04.2012 tarihinde hükümlünün onsekiz yaşından küçük olduğu belirlenmekle; buna göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/5. maddesinde "Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz." şeklinde yer alan hüküm uyarınca anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağı ve adlî sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek başka bir hükümlülüğü de bulunmadığı anlaşılan hükümlü hakkında hükmedilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
III. KARAR
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Turhal 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2020 tarihli ve 2019/316 Esas, 2020/478 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle, “Hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların çıkarılmasına, diğer hususların aynen korunmasına, infazın buna göre yapılmasına,” dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.