MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2024/951 E., 2025/786 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma
İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun’un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, sanığın suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ve savunma hakkının ihlal edildiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde bölge adliye mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre Kayseri 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2022 tarihli ve 2021/127 Esas, 2022/374 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2022/3539 Esas, 2022/3693 Karar sayılı kararı ile “...Müdahilin aşamalarda alınan beyanlarında 03/05/2018 günü gece saat 23.00 sıralarında ahırını kontrol ettiğinde hayvanlarının yerinde olduğunu, 04/05/2018 günü sabah saat 05.30 sıralarında ahırına gittiğinde hayvanlarının çalınmış olduğunu anladığını beyan etmesi dosya içerisinde bulunan bilirkişi raporuna göre sanık ...'ın telefonunun 04/05/2018 günü gece saat 04.05 sırasında müdahile ait ahıra 5000 metre mesafede BAZ verdiğinin rapor edilmesi, 15/05/2018 tarihli tutanağa göre ise olay günü sanık ...'ın kullandığı tespit edilen çalıntı aracın 00.55 sıralarında müdahile ait ahırın bulunduğu güzergaha gittiği burada 2 saat 40 dakika kaldıktan sonra 03.35'de geri döndüğünün tespit edildiğinin tutanağa bağlanması,Uyap verilerine göre de suç tarihinde Kayseri ilinde gece vaktinin 04.33'de bittiğinin anlaşılması karşısında; sanığın suça konu hayvanlarla birlikte olay yerinden ayrıldığı ana ilişkin hırsızlık suçunun tamamlandığı kabul edilen olay yerinden elde edilen görüntülere ilişkin kayıtlarında denetime elverişli şekilde dosya arasına alınıp ayrıca bu kayıtların güncel olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre sanık ... hakkında TCK 143. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağı değerlendirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, sanık ...'ın hırsızlık eylemini tamamlamasından sonra sanık ...'i arayarak kendisine ait aracı alıp kendisini bulunduğu yerden almasını istemesi, bunun üzerine ...'in ...'ın bildirdiği yere giderek ...'ı aracı ile alması şeklinde gelişen olayda; sanık hakkında TCK'nın 39/2-a maddesi uyarınca atılı suça yardım eden sıfatıyla katıldığı kabulü ile mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de sanığın eyleminin madde metninde tanımlanan " Suç işlemeye teşvik etmek veya suç işleme kararını kuvvetlendirmek veya fiilin işlenmesinden sonra yardımda bulunacağını vaat etmek" şeklinde sayılan seçimlik hareketlerden birini oluşturmadığının anlaşılması karşısında unsurları itibariyle oluşmayan suç yönünden sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkumiyetine karar verilmesi,...” nedenleriyle hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak bozma kararında belirtilen hukuka aykırılıkların aynı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilmek suretiyle yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı,
Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 30.04.2025 tarihli ve 2024/6-490 Esas, 2025/197 Karar sayılı kararında “… bölge adliye mahkemelerinin, kanuni dayanağı bulunmayan (5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sayılanlar hariç) bozma kararları ile iş bu bozma kararına istinaden ilk derece mahkemesince tesis edilen kararların, görevsiz mahkeme tarafından verilmiş olmaları nedeniyle hukuka açık ve ağır aykırılıkla malul olduklarından hükümsüz sayılmaları gerektiğinin…” kabul edildiği, keza Anayasa Mahkemesinin 12.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan 09.01.2025 tarihli ve 2023/33667 sayılı kararı ile de “İstinaf Dairesi kanunda açıkça öngörülmüş hâller dışında bir nedenle bozma kararı vermiş, bunun sonucunda başvurucunun temyiz kanun yoluna başvurma hakkının elinden alınmasına yol açmıştır. Böylelikle istinaf kanun yolu incelemesine ilişkin kuralların İstinaf Dairesince yapılan yorumun kişilerce öngörülebilecek belirlilikte olmadığı ve kanunun lafzıyla çeliştiği görülmüştür. Diğer bir ifadeyle İstinaf Dairesinin bu kararıyla başvurucunun mahkemeye erişim hakkına kanuni dayanağı bulunmayan bir müdahalede bulunulmuştur. Açıklanan gerekçelerle İstinaf Dairesinin 5271 sayılı Kanun'da sınırlı olarak sayılı hâller dışında bir sebeple bozma kararı vermesiyle gerçekleşen müdahalenin kanuni dayanağının olmaması nedeniyle başvurucunun Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlal edildiğine..." hükmedilmekle yukarıda anılan şekilde verilen bozma kararlarının “hukuka açık ve ağır aykırılıkla malûl” olduğunun teyit edildiği dikkate alınmak suretiyle; Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2022/3539 Esas, 2022/3693 Karar sayılı kararı ile bozma üzerine verilen Kayseri 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.05.2024 tarihli ve 2022/1193 Esas, 2024/998 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğnâme'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.